‫Teraz, gdy rozmawialiśmy o czterech typach kubańskich serwisów randkowych, stwórzmy coś w linii
‫poleceń.
‫Teraz najpierw musimy utworzyć wdrożenie, do którego możemy skierować te usługi, a następnie utworzymy
‫różne typy usług, aby wskazywały na to wdrożenie.
‫W tym demo stworzymy dwie różne powłoki lub różne okna w dwóch twoich kubańskich I. RE.
‫środowisko, abyśmy mogli zobaczyć, co się dzieje z poleceniem obserwowania.
‫Podczas gdy robimy to z innymi poleceniami W porządku, więc w moim przypadku mam dwa okna jeden
‫na drugim.
‫Tak naprawdę nie ma znaczenia, jak to robisz, to po prostu dla łatwiejszego wykorzystania, aby zobaczyć, co robię.
‫I użyjemy kontroli kostki, aby dostać strąki i dodamy kreskę w.
‫To jest jak polecenie obserwowania, w którym będzie działać i pokazywać nam w miarę upływu czasu.
‫Zauważysz, że jest to opcja dla wielu różnych poleceń sterowania kostką.
‫Zrobimy to tutaj, aby zobaczyć, co dzieje się w tle.
‫Zdobądź kapsułki z Dash W, a
‫następnie z innym oknem.
‫Będziemy tworzyć
‫wdrożenie, tworzenie wdrożenia, nazywamy to ATP EMV, a to, czego używa, jest bardzo prostym serwerem sieciowym HP, który zasadniczo po uderzeniu go
‫w curl po prostu wypluwa wszystkie zmienne środowiskowe, na które dostaje wiersz
‫poleceń.
‫Jest to więc bardzo prosty, podstawowy sposób na sprawdzenie, czy działa, ale także na odzyskanie
‫interesujących wartości, takich jak nazwa zasobnika.
‫Takie rzeczy.
‫Teraz, gdy stworzyliśmy, zobaczysz u góry, że tworzy kontenery i myślisz o tym
‫bardziej jak dziennik, w którym za każdym razem, gdy coś zmienia stan lub zmienia się stan,
‫lub coś takiego, zobaczysz to jako drukowanie nowej linii w dół strony jak plik dziennika, a zobaczysz
‫w tym ostatnim wierszu, który pokazuje teraz, że mamy ten pod działający tam stan.
‫Teraz podkręćmy więcej tych zasobników, abyśmy mogli mieć więcej niż jeden z tych kontenerów działających za naszą
‫usługą, który utworzy sekundę,
‫teraz polecenie skalowania jest przydatne przy wdrożeniu, ponieważ pozwala nam zmienić liczbę replik w
‫jednym przyjazne dowództwo.
‫I oczywiście ze wszystkim na Kubie obecnie istnieje wiele sposobów, aby to zrobić, ale
‫jest to najprostszy sposób w naszej sytuacji tutaj.
‫W tej chwili zobaczysz, że utworzono jeszcze cztery strąki, a to pokazuje, że są tam uruchomione.
‫A teraz zamierzamy stworzyć tę usługę i do tego celu
‫używamy teraz polecenia narażonego, w tym przypadku mówimy, które wdrożenie ma ujawnić i port, na
‫którym nasłuchuje wdrożenie, a zobaczysz, że to nie zmień dowolne kapsułki, ponieważ tworzy to dodatkową funkcję, która nie jest
‫związana z samymi kapsułkami.
‫To faktycznie spowoduje utworzenie domyślnego adresu IP klastra.
‫To jest klaster I. P. typ usługi, która utworzy ją przed wdrożeniem.
‫Sprawdźmy więc usługę, którą właśnie stworzyliśmy.
‫Teraz powinieneś zobaczyć dwa tutaj.
‫Pierwszym będzie kubańskie wiry w punkcie, które dotyczą interfejsu API, a następnie zobaczysz naszą usługę, którą właśnie utworzyliśmy,
‫a jej typem jest klaster IP.
‫Pamiętaj, że IP klastra jest użyteczne tylko wewnątrz klastra, aby węzły i inne zasobniki mogły uzyskać do niego
‫dostęp.
‫Tak więc ten adres IP, do którego możemy dotrzeć, zależy od tego, gdzie jesteśmy i czy możemy go osiągnąć.
‫A ponieważ ten adres IP jest dostępny tylko z samych węzłów lub innych podsystemów w klastrze, gdy jesteś
‫na pulpicie, pamiętasz, że nie działa on w systemie operacyjnym Mac i Windows, to technicznie działa
‫w mała maszyna wirtualna z systemem Linux.
‫Musimy więc uruchomić w tym przypadku inny moduł, który działa w tym klastrze, abyśmy mogli go zwinąć i nie
‫chcemy uruchamiać wdrożenia z zestawem replik.
‫W tym przypadku naprawdę chcemy uruchomić tylko jedną kapsułę, a najłatwiejszym sposobem
‫jest uruchomienie kontrolne Cube i skorzystamy z alternatywnego generatora.
‫Może pamiętasz to wcześniej z powietrza.
‫Porozmawiamy o tym, jakie są generatory.
‫Teraz dużo się dzieje na tym poleceniu, więc podzielmy go na kontrolny moduł, który widziałeś wcześniej.
‫Generator to typ szablonu, którego chcemy użyć, aby użyć polecenia.
‫Porozmawiamy o tym trochę w przyszłym wykładzie.
‫Dlatego wybieramy szablon kapsułki, ponieważ chcemy tylko uruchomić kapsułę.
‫Nie chcemy pełnego wdrożenia z zestawami replik ani nic takiego.
‫Nazwiemy to temp shell i zauważysz, że niektóre z tych opcji są podobne do
‫uruchamiania Dockera i to celowo.
‫Jednym z przyszłych celów polecenia uruchomienia kontroli kostki jest zachowanie się bardziej jak polecenia uruchomienia dokera.
‫W rzeczywistości później porozmawiamy o tym, jak to ostatecznie będzie domyślnie, po prostu stworzyć dla ciebie kapsułę i
‫nie będziesz musiał korzystać z tej opcji generatora.
‫Więc użyjemy tutaj kreski, co oznacza, że kapsuła się zatrzyma.
‫Śmiało i usuń go Dash I t daje nam powłokę do tego zasobnika, gdy naciśniemy klawisz Enter,
‫a następnie kreska kreska mówi nam, jaki obraz preferujemy.
‫W tym przypadku używamy mojego zdjęcia sieciowego, które zawiera całą masę różnych narzędzi sieciowych
‫i Linux, z których jednym jest pułkownik, a następnie za pomocą polecenia uruchomienia możemy zmienić CMB lub coś, co będzie działało
‫wewnątrz kontener i robimy to za pomocą spacji Dash Dash Space, która mówi komendie run, aby przestała patrzeć
‫na opcje, a następnie wszystko po tym podwójnym myśleniu jest komendą do uruchomienia, gdy wykonam ten
‫kontener, a zobaczysz na górze, że powłoka temp kapsuła się pokazuje, a teraz jest status biegania. Jesteśmy
‫w kapsule z naszym poleceniem bash i czymś, o czym za chwilę
‫porozmawiamy.
‫Czy utworzona przez nas nazwa usługi staje się częścią nazwy DNS tej usługi.
‫Więc możemy użyć bardzo podobnego do tego, co właśnie zrobiliśmy w Dockerze i roju, możemy
‫użyć nazwy usługi, aby
‫uzyskać ją z DNS i pamiętać, że działa na porcie 8 8 8 8 i robimy to,
‫że otrzymujemy odpowiedź, której bym się spodziewał to narzędzie HP Envy po prostu zrzuca wszystkie zmienne środowiskowe na tym komputerze, który znajduje się w tym wyjątkowym
‫zasobniku.
‫Dobrze.
‫W polu pojawi się nazwa kapsuły jako nazwa hosta i inne kubańskie jednostki.
‫Teraz ta metoda będzie działać dla każdego z was w dowolnym klastrze, pod warunkiem, że linia poleceń
‫modułu sterującego kostki może komunikować się z interfejsem API, dzięki czemu przejście do nowego zasobnika z uruchomionym obrazem wewnątrz powłoki i to
‫świetnie.
‫Ale jeśli korzystasz z Linuksa, istnieje łatwiejszy sposób, ponieważ sposób, w jaki działa Kubańczyk, polega na tym, że
‫wszystkie węzły i kontenery domyślnie mogą ze sobą rozmawiać po wyjęciu z pudełka węzła, na którym zakładasz, że korzystasz z
‫Kuby dane nie są takie, że lokalny komputer ma dostęp do wszystkich tych prywatnych adresów IP,
‫więc powinieneś być w stanie zwinąć adres IP usługi.
‫Więc pozwól mi wyjść z mojej powłoki i ponownie wykonać kontrolę kostki, aby uzyskać usługę, a ten adres IP dla adresu
‫IP klastra powinien być rozpoznawalny z twoich hostów, twój host nie zna nazwy DNS, tak jak my zrobiliśmy to wewnątrz kapsuły, ponieważ jest to
‫wyłączne dla będąc w klastrze, ale zna adres IP i będzie mógł uzyskać do niego
‫dostęp.
‫Możesz więc zawinąć dwukropek adresu IP 8 8 8 8, tak jak w przypadku innej maszyny w sieci.
‫Powód nie działa z pulpitu Docker, ponieważ siedzisz na komputerze Mac lub Windows
‫podczas pisania tych poleceń i nie znajdują się one w tym samym klastrze jednostek kubańskich, co maszyna wirtualna z systemem Linux, która wyświetla
‫dla Ciebie reklamy kubańskie.
‫Dobra, chodźmy dalej i zostawmy to na następnym wykładzie, w którym zamierzamy
‫stworzyć więcej usług.