Instruktor: Po włączeniu
trybu monitorowania w interfejsie bezprzewodowym
jesteśmy w stanie przechwycić wszystkie pakiety Wi-Fi
wysłane w naszym zasięgu, nawet jeśli
pakiet nie jest kierowany do naszego komputera, nawet
jeśli nie jesteśmy podłączeni do sieci docelowej
, a nawet nie znając
klucza ani hasła do sieci docelowej.
Teraz potrzebujemy tylko programu, który
może przechwycić dla nas te pakiety.
Program, którego będziemy używać, nazywa się Airodump-NG.
Jest częścią kombinezonu Aircrack-NG i jest snifferem
pakietów, więc jest
to w zasadzie program zaprojektowany
do przechwytywania pakietów, gdy jesteś w trybie monitorowania.
Dzięki temu
będziemy mogli zobaczyć wszystkie otaczające
nas sieci bezprzewodowe i pokazać nam szczegółowe informacje
o jego adresie MAC, kanale,
szyfrowaniu, klientach podłączonych do tej sieci i tak dalej.
Pozwól, że pokażę ci, jak go wykorzystamy.
Przede wszystkim musisz włączyć tryb monitorowania
na karcie sieci bezprzewodowej, jak pokazano w poprzednich wykładach.
Tak więc, jeśli przejdę do mojego komputera Kali i uruchomię iwconfig,
aby wyświetlić listę wszystkich urządzeń bezprzewodowych na tym
komputerze, zobaczysz, że mam interfejs o
nazwie mon0, a ten interfejs jest w trybie monitorowania.
Teraz, w zależności od sposobu włączenia trybu
monitorowania, można go nazwać lan0, można go nazwać lan0mon, to naprawdę
nie ma znaczenia.
Musisz tylko upewnić się, że włączysz tryb
monitorowania przy użyciu jednej z metod
pokazanych wcześniej, a następnie użyj nazwy
adaptera, który jest w trybie monitorowania po uruchomieniu Airodump-NG.
Teraz, aby uruchomić
Airodump-NG, po prostu wpiszemy nazwę
programu, którym
jest airodump-ng, a następnie nazwę mojego
bezprzewodowego adaptera w trybie monitorowania, który jest mon0, jak widać tutaj.
Więc polecenie jest bardzo proste.
Wpisujemy nazwę programu, czyli airodump-ng, a następnie
nazwę mojego interfejsu w trybie monitorowania.
Jeśli naciśniesz Enter, zobaczysz, że zacznie działać,
odkrywając wszystkie sieci bezprzewodowe wokół mnie i
wyświetlając przydatne informacje na ich temat.
Ten program będzie działał, dopóki go nie opuścisz. Aby
wyjść z tego
programu, musisz nacisnąć klawisze Control + C na klawiaturze.
Możesz faktycznie użyć Control + C,
aby wyjść z dowolnego uruchomionego programu w twoim terminalu.
Teraz, gdy zatrzymaliśmy program, przeanalizujmy dane wyjściowe,
aby zrozumieć, co nam pokazuje.
Po pierwsze, jeśli spojrzymy
na tę kolumnę, kolumnę ESSID, powinna ona być ci
trochę znana, i
zasadniczo pokazuje nam nazwy otaczających nas sieci bezprzewodowych.
Więc jeśli po
prostu przejdę do komputera Mac
i szukam sieci bezprzewodowych, zobaczysz te same
nazwy, które widzimy tutaj, wyświetlane pod ESSID.
Teraz wszystkie pozostałe kolumny pokazują nam więcej informacji
na temat nazwy sieci, którą widzisz
tutaj, i ta informacja będzie dla nas bardzo przydatna
podczas przechodzenia przez kurs.
Pierwsza kolumna, BSSID,
pokazuje nam adres MAC sieci docelowej.
Następnie mamy PwR.
To jest siła sygnału lub moc
sieci.
Im wyższa liczba, tym lepszy mamy sygnał.
Na przykład sieć z najlepszym sygnałem tutaj jest
właśnie ta.
Następnie mamy lampy ostrzegawcze.
Są to ramki wysyłane przez sieć w
celu rozgłoszenia jej istnienia.
Tak więc każda sieć, nawet jeśli
jest ustawiona na ukrywanie, zawsze
wysyła tego typu ramki, w zasadzie
rozgłaszając swoje istnienie i mówiąc wszystkim urządzeniom
bezprzewodowym, że: „Istnieję, mam ten BSSID.
„Pracuję na tym kanale, używam tego szyfrowania” i nazywam
się tak. „Następnie
mamy liczbę pakietów danych lub ramek danych, a
są to przydatne pakiety,
o których porozmawiamy później,
gdy przejdziemy do sekcji crackowania.
Ta kolumna reprezentuje liczbę pakietów danych, które
zebraliśmy w ciągu ostatnich 10 sekund.
Następnie mamy kanał,
którym jest kanał, na którym działa sieć.
Na przykład ta sieć tutaj, Test AP, działa
na kanale 6.
Ta sieć działa na kanale 1 i tak dalej.
Następnie mamy maksymalną prędkość obsługiwaną przez sieć.
Szyfrowanie jest bardzo ważną kolumną
i pokazuje nam szyfrowanie używane przez sieć.
Widzimy więc, że testowa sieć AP używa WPA.
Widzimy, że mamy sieć korzystającą z WEP.
Widzimy, że ta sieć tutaj jest siecią otwartą, więc
nie używa szyfrowania.
Nie potrzebujemy nawet hasła, aby się z nim połączyć.
I widzimy, że mamy tutaj sieć WPA2.
CIPHER to szyfr używany w sieci.
Widzimy więc, że mamy CCMP, mamy WEP i
znów mamy CCMP tutaj.
AUTH to uwierzytelnianie używane w tej
sieci, a tutaj widzimy PSK, klucz współdzielony i
MGT dla tej sieci.
Teraz nie martw się o ENC, CIPHER i AUTH.
Porozmawiamy o włamaniu do wszystkich tych sieci,
do WEP, WPA i WPA2,
w sekcji uzyskiwania dostępu.
I wreszcie widać, że mamy sekcję
ESSID, która pokazuje nazwę sieci.
Tak właśnie widzisz, gdy szukasz sieci
w menedżerze sieci.
To tyle w przypadku tego wykładu.
Chciałem tylko rzucić okiem na to,
jak odkryć wszystkie otaczające nas sieci za
pomocą Airodump-NG.
Nie martw się teraz zbytnio o Airodump-NG.
Będziemy go często używać w następnych wykładach, a
Ty będziesz czuć się bardzo swobodnie
podczas korzystania z niego.