Tot nu toe hebben
we nuttige informatie over het doelwit verzameld.
En we zien dat het doel altijd in de
vorm van target is. com zoals google.
com.
Deze naam hier, zoals google. com, staat bekend
als een domein.
Dus dit is de domeinnaam.
Dit is wat we in de adresbalk zetten om toegang
te krijgen tot de doelwebsite.
Veel websites hebben ook subdomeinen.
Subdomeinen zijn de namen die u vóór
de domeinnaam ziet staan.
Zoals dit.
Dus in dit voorbeeld hebben we Subdomein. doelwit. com.
En het echte voorbeeld zou post zijn. google. com.
Dus in dit geval is het subdomein Subdomein en
in het voorbeeld van Google is het
subdomein mail en de domeinnaam
is google. com.
Dus we weten dat als we naar google gaan. com, krijgen we de
beroemde zoekmachine waarmee
we dingen kunnen zoeken op het internet.
Maar als we naar de post gaan. google. com, krijgen we
een heel andere webapplicatie die gebruikt kan worden
om e-mails te versturen en te ontvangen.
Daarom is het alsof we totaal verschillende
websites krijgen, maar we richten ons nog steeds
op dezelfde domeinnaam, namelijk Google.
com.
Daarom, als je doel google is. com of doelwit. com, is het heel belangrijk
om alle subdomeinen
erop te ontdekken.
Want deze subdomeinen kunnen
ons veel andere informatie geven.
We kunnen gevoelige gegevens ontdekken.
Wij kunnen beheerpagina's ontdekken, zoals de
pagina's die de admin of leden van de website gebruiken om toegang te krijgen
tot bepaalde functionaliteiten.
We hebben toegang tot totaal verschillende webapplicaties.
We hebben zelfs toegang tot bètaversie van de webapplicatie
of tot delen van de webapplicatie
die nog in ontwikkeling zijn.
Deze delen die in ontwikkeling zijn of de betaversies
zijn echt goed voor hackers omdat
er een grote kans is op het vinden van bugs omdat deze
delen van de webapplicatie niet echt
goed getest zijn of een experimentele
toekomst hebben.
En daarom is de kans
groot dat ze bugs bevatten.
Daarom is de kans groter dat zwakke plekken worden gevonden
en uitgebuit om toegang te krijgen tot het subdomein.
En dan, hopelijk, van daaruit
toegang krijgen tot de server of op een of andere manier onze privileges escaleren
om de doelwebsite of de doelwebserver volledig
te controleren.
Nu is het ontdekken van subdomeinen echt heel eenvoudig
en er zijn veel hulpmiddelen die daarvoor
kunnen worden gebruikt.
Ik ga een gereedschap gebruiken dat Knock heet.
Het is al geïnstalleerd in de aangepaste Kali
die voor deze cursus is gemaakt.
Als je het aangepaste Kali niet hebt,
moet je het downloaden en handmatig
installeren.
Ik zal de downloadlink ervan
opnemen in de bronnen van deze lezing.
Maar het gebruik van dit instrument is heel, heel eenvoudig.
Je moet gewoon de naam van het gereedschap
intypen, dat is knockpy.
Gevolgd door de doelwebsite.
En in ons geval, laten we het gewoon op google doen. com.
Zo heel, heel eenvoudig.
De programmanaam gevolgd door het doel.
Ik druk op enter.
En je zult zien, zodra ik het gereedschap
start, begint het hier al subdomeinen te ontdekken.
Dus ik ga dit annuleren omdat dit doorgaat.
Dus ik druk op control-C.
En als we naar boven scrollen, zie
je dat we al veel bruikbare resultaten hebben.
Dus we hebben ongeveer. google. com.
We hebben deze pagina die 404 krijgt.
We hebben rekeningen. google. com.
We hebben administratie. google. com.
Als we nog verder naar beneden scrollen,
zien we dat we apps hebben.
En als je doorgaat,
krijg je toegang tot hun API subdomein
en zo verder.
Dus zoals ik al zei, dit alles vergroot ons aanvalsoppervlak omdat we ons
kunnen richten op elk van deze subdomeinen om toegang
te krijgen en te proberen gevoelige bestanden te ontdekken, de kwetsbaarheden te ontdekken
die je later in de cursus zult leren.
En proberen ze uit te buiten om toegang te krijgen
tot de doelwebserver.
Dus hoe meer webapplicaties je kunt
testen, hoe groter het aanvalsoppervlak en hoe
groter de kans dat je
een kwetsbaarheid ontdekt en hopelijk
je doel bereikt en toegang
krijgt tot de doelserver.