สวัสดี.
มันคือใบหน้าของฉัน อังเดร
ฉันมักจะนั่งอยู่หน้าคอมพิวเตอร์ ไม่ได้อยู่หน้ากล้อง ซึ่งฉันไม่สบายใจ
แต่นี่คือวิดีโอ AMA
และในขณะที่ฉันอยากจะขอบคุณทุกคนจริงๆ เพราะเราได้เข้าถึงนักเรียนที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัวถึง 100,000
คนแล้ว ซึ่งมันบ้ามาก
ใจเป่าอย่างแน่นอน
ฉันทำวิดีโอ AMA เมื่อเราเข้าถึงนักเรียน 1,000 คน และฉันคิดว่านั่นเป็นเรื่องที่ไม่ธรรมดา
และการที่จะอยู่ที่ 100,000 ตอนนี้ช่างเหลือเชื่อจริงๆ
ฉันรู้สึกโชคดีมาก
ฉันรู้สึกมีความสุขอย่างมาก
และเพื่อไม่ให้ใจร้อนเกินไปที่นี่ แต่ฉันขอบคุณมากที่คุณรับชมวิดีโอนี้ในขณะนี้เพราะฉันไม่ได้ทำการตลาดเลยจริงๆ
และมันก็โตมาจากปากต่อปาก
ขอขอบคุณที่บอกต่อเพื่อนๆ ครอบครัว ลูกๆ ของคุณ ไม่ว่ามันจะเป็นอะไรก็ตาม
ฉันรู้สึกขอบคุณมากที่ได้ทำในสิ่งที่ฉันทำ
และทั้งหมดเป็นเพราะคุณ
ดีแล้วที่ไม่มีความสุขอีกต่อไป
ไปกันเถอะ
ฉันถามคุณด้วยความไม่ลงรอยกัน บางคำถามที่คุณอาจมีสำหรับฉัน
มีคำถามมากมาย
ขออภัย ฉันไม่สามารถตอบได้ทั้งหมด
ฉันไม่ต้องการให้มันเป็นวิดีโอหนึ่งชั่วโมงที่น่าเบื่อ
ดังนั้นฉันจึงเลือกสิ่งที่ฉันคิดว่ามีผู้สนใจเป็นจำนวนมาก
และหวังว่าฉันจะสามารถให้คำตอบกับคุณได้บ้าง
พึงระลึกไว้เสมอว่าคุณควรสร้างความคิดเห็นและการตัดสินใจของตนเองโดยอิงจากสิ่งเหล่านี้
นี่เป็นเพียงทัศนะของคนคนหนึ่ง
มุมมองของฉันไม่ได้หมายความว่าฉันถูก 100%
ถ้าผมคิดอย่างนั้น ผมก็จะมีช่อง YouTube
แต่เอาเกลือเม็ดหนึ่ง
นี่เป็นเพียงความคิดเห็นของฉัน
ฉันอาจจะผิด ฉันอาจจะถูกเป็นเพียงสิ่งที่เคยใช้ในชีวิตของฉัน ไม่ได้แปลว่ามันจะได้ผลสำหรับคุณ
หรือคำตอบนั้นใช่สำหรับคุณ
เอาล่ะมาดูกัน
อันดับแรก เรามี Nicola ที่ถามว่าวิธีที่ดีที่สุดในการเข้าสู่การเรียนรู้ของเครื่องและปัญญาประดิษฐ์คืออะไร
นั่นเป็นคำถามที่ยังคงเกิดขึ้น
ผู้คนจำนวนมากสนใจแมชชีนเลิร์นนิง วิทยาศาสตร์ข้อมูล อะไรก็ตามที่เกี่ยวข้องกับ A ฉัน. เพราะมันกำลังเป็นที่นิยมและกำลังเป็นประเด็นร้อนอยู่ในขณะนี้
ที่จริงฉันมีหลักสูตรที่พยายามจะจัดการกับคำถามนั้น เพราะแมชชีนเลิร์นนิงในตอนนี้เป็นคำศัพท์เล็กๆ
น้อยๆ ที่จะช่วยแก้ปัญหาทางธุรกิจทั้งหมดของคุณ โดยที่จริงแล้วอาจไม่จำเป็นต้องเป็นเช่นนั้น
และฉันคิดว่ามีนักพัฒนาที่สนใจเรียนรู้เกี่ยวกับแมชชีนเลิร์นนิง เช่นเดียวกับนักวิเคราะห์ธุรกิจและผู้มีอำนาจตัดสินใจทางธุรกิจในการใช้แมชชีนเลิร์นนิงและข้อมูลเพื่อปรับปรุงผลกำไรและธุรกิจของพวกเขา
ฉันไม่ได้ให้คำตอบคุณสำหรับเรื่องนั้น แต่เป็นหนึ่งในหัวข้อที่ฉันคิดว่าเพื่อเรียนรู้เกี่ยวกับมัน
อย่างน้อย คุณควรเรียนรู้การเขียนโค้ด B กลายเป็นนักพัฒนาเว็บ หรืออาจมีความเข้าใจบ้าง ของข้อมูลธุรกิจ
การวิเคราะห์ข้อมูล ก่อนที่คุณจะลงรายละเอียด
ไม่เป็นไร.
คำถามต่อไปมาจาก N. เค..
พูดคุยเกี่ยวกับชีวิตของคุณในฐานะนักพัฒนาตั้งแต่ต้นจนจบเพื่อเรียนรู้จากคุณ
ฉันคิดว่าพวกคุณคงรู้ดี จาก M คนก่อนของฉัน ก. ฉันไม่ได้มาจากพื้นฐานวิทยาการคอมพิวเตอร์
ฉันมาจากภูมิหลังทางธุรกิจ
ฉันยังเป็นผู้เยาว์ในด้านจิตวิทยาและเรียนรู้ที่จะเขียนโค้ดในวัยยี่สิบของฉัน
ตอนนี้ฉันอายุ 33 แล้ว
หวังว่าฉันจะไม่ดูเหมือน 33 แต่นั่นคืออายุของฉัน
และใช่ ฉันจะแบ่งวงจรชีวิตของนักพัฒนาออกเป็นสามขั้นตอน
อย่างแรกคือที่ที่คุณเพิ่งเรียนรู้
คุณกำลังเรียนรู้การเขียนโค้ด
ทุกอย่างใหม่หมด
คุณรู้สึกท่วมท้นอย่างมาก
ล้นหลาม.
คุณไม่รู้ว่าต้องเรียนอะไร ไว้ใจใคร มีพี่เลี้ยงอะไร ต้องเรียนหลักสูตรไหน
นั่นเป็นความท้าทายที่ใหญ่มาก และการได้มาซึ่งจุดแห่งความเข้าใจและความสามารถในการสร้างบางสิ่งจากศูนย์ด้วยตัวเอง
ฉันคิดว่านั่นเป็นช่วงแรก
ช่วงที่สองคือตอนที่ฉันทำงานเป็นครั้งแรกและช่วงสองสามปีแรกที่ทำงานเป็นนักพัฒนาซอฟต์แวร์ที่คุณรู้สึกว่ามีอาการแอบอ้างใช่ไหม?
ที่ที่คุณรู้สึกว่าคุณไม่รู้จักพอ หรือบางทีพวกเขาจ้างคุณโดยไม่ได้ตั้งใจ และในขณะที่คนอื่นๆ
รอบตัวคุณฉลาดกว่าคุณ
ระยะนั้นผ่านไปจริงๆ
คำแนะนำเดียวที่ฉันมีสำหรับช่วงนั้นคือการสบายใจกับความรู้สึกไม่สบายใจ
นั่นคือถามคำถามได้มากเท่าที่คุณต้องการ
อย่ารู้สึกว่าการยกมือขึ้นและถามคำถามมันจะทำให้คุณรู้สึกว่าจะทำให้คนอื่นมองว่าคุณโง่หรือไม่ดีพอ
ยิ่งคุณถามคำถามมากเท่าไหร่ คุณก็จะได้คำตอบมากขึ้นเท่านั้น
และคุณจะพบว่าคนที่ประสบความสำเร็จในช่วงนี้ คือคนที่ถามคำถามมากมายเมื่อพวกเขาไม่เข้าใจอะไรบางอย่าง
พวกเขาพยายามเรียนรู้และพยายามคว้าประสบการณ์จากคนรอบข้างให้ได้มากที่สุด
จากนั้นระยะที่สามคือเมื่อคุณเริ่มเป็นนักพัฒนาอาวุโสเล็กน้อย เมื่อคุณเริ่มมั่นใจในความสามารถของคุณ
คุณอาจเริ่มเป็นผู้นำโครงการ
บางทีนักพัฒนารุ่นเยาว์คนอื่นๆ อาจมองมาที่คุณและถามคำถามคุณ
หนึ่งในสิ่งที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในช่วงนั้นของนักพัฒนาคือการไม่เกือบจะสร้างกลุ่มพระเจ้าที่คุณรู้สึกว่าความคิดเห็นของคุณเป็นสิ่งที่ถูกต้องและคนอื่น
ๆ นั้นผิดอย่างยิ่ง
ฉันเคยเห็นนักพัฒนาที่ดีจริงๆ จำนวนมากเกินไปที่มีความมั่นใจในตัวเองมากเกินไปและมีความคิดเห็นที่หนักแน่นจริงๆ
โดยที่พวกเขาไม่คำนึงถึงสิ่งอื่นใด
ฉันคิดว่าตลอดช่วงนั้น หากคุณสามารถเข้าใจว่าทุกอย่างมีทั้งข้อดีและข้อเสีย ทุกอย่างขึ้นอยู่กับสถานการณ์และคุณไม่ใช่
ฉันใช้ GraphQL เท่านั้น
โอ้ ฉันใช้แค่ TypeScript
และภาษาไดนามิกก็เป็นขยะ
เมื่อคุณหลีกเลี่ยงความคิดเห็นที่รุนแรงจนเกือบทำให้ตัวเองรู้สึกว่าตัวเองฉลาด แสดงว่าคุณกำลังทำอะไรผิดอยู่ตรงนั้น
คุณต้องการเปิดกว้างต่อความคิด เปิดรับข้อเสนอแนะ และไม่ลืมที่จะเติบโตต่อไปจากช่วงนั้น
เพราะเมื่อคุณเริ่มเป็นที่รู้จักมากขึ้นเรื่อยๆ คุณอาจรู้สึกมั่นใจมากขึ้น
เป็นเรื่องง่ายมากที่จะคิดว่าคุณถึงจุดสุดยอดแล้ว และคุณจำเป็นต้องหยุดเรียนรู้
อุตสาหกรรมทั้งหมดนี้เกี่ยวกับการเรียนรู้และพัฒนาอย่างต่อเนื่อง และในอีก 2 ปีข้างหน้า เราอาจแตกต่างจากที่คุณรู้ในตอนนี้
นั่นคือสามขั้นตอน แบบที่ฉันได้ผ่าน
เห็นได้ชัดว่าฉันกำลังสอนอยู่ แต่สำหรับฉัน การเรียนรู้ไม่หยุด
ฉันเรียนรู้อย่างต่อเนื่อง
ฉันพยายามปรับปรุงตัวเองอยู่เสมอทั้งในการสอน แต่ยังเป็นนักพัฒนาอีกด้วย
และฉันหวังว่ามันจะเป็นอย่างนั้นกับคุณเช่นกัน
ไม่เป็นไร.
คำถามต่อไป.
คำถามต่อไปมาจาก SG
คุณไปเที่ยวกี่ประเทศในปีที่ผ่านมา?
มีข้อแนะนำในการเดินทางขณะทำงานจากระยะไกลหรือไม่?
ดังนั้นสำหรับบางท่านที่ไม่ทราบ ฉันทำงานจากระยะไกลโดยสมบูรณ์
ฉันพกของฉัน
ฉันบันทึกอุปกรณ์บันทึกออนไลน์และตั้งสตูดิโอของฉันทุกที่ในโลก
ดังนั้นหลักสูตรของฉันจึงถูกบันทึกไว้ในเอกวาดอร์ ในนิการากัว โคลอมเบีย ในกรีซ และโรมาเนีย แทบทุกที่ที่ฉันเดินทาง
ฉันนำอุปกรณ์บันทึกเสียงมา ตั้งสตูดิโอเล็กๆ และทำการบันทึก
ปีที่แล้วฉันไปเที่ยว ฉันจะบอกว่าประมาณเจ็ดหรือแปดประเทศที่ฉันอาศัยอยู่
และในระยะยาว สิ่งที่ฉันชอบคือ ฉันได้บันทึกต้นแบบของหลักสูตรสัมภาษณ์การเขียนโค้ดในบ้านหลังเล็กข้างภูเขาไฟในเอกวาดอร์
ที่บ้านหลังสุดท้ายที่ด้านบนสุดของภูเขาไฟ
เราเลยต้องเดินลงมาซื้อของกินทุกครั้งที่ต้องกินข้าวหรืออยากทำอาหารเย็นและเดินกลับขึ้นไปพร้อมกับของชำทั้งหมดของเรา
มันสนุกมาก
คำแนะนำสำหรับระยะไกล?
พูดตามตรง มันเป็นหนึ่งในไลฟ์สไตล์ที่ฟังดูดี แต่ก็ต้องใช้ความทุ่มเทและความมุ่งมั่นอย่างมากในการทำงาน
แทนที่จะแค่ไม่ทุ่มเทกับตารางงานและทำให้มันง่ายมากที่จะออกไปและแกล้งทำเป็นว่ายุ่ง โดยไม่ต้องทำอะไรให้สำเร็จจริง
ๆ
ดังนั้นคุณต้องมีโครงสร้างเล็กน้อย
แต่สำหรับผู้ที่มีแรงจูงใจในตนเองและมุ่งมั่นเพียงพอและสามารถติดตามงานได้และไม่ฟุ้งซ่านบ่อยๆ
เป็นเรื่องที่สนุกมาก
ไม่เป็นไร.
คำถามต่อไปนี้ ฉันคิดว่าฉันอาจถูกถามจากคนอย่าง Dorian, Super Scramble Locke ถึง 5 ครั้ง พวกเขาทั้งหมดพูดว่า
ทำไมคุณถึงลาออกจากงานประจำ
ทำไมคุณถึงไม่ใช่นักพัฒนาอีกต่อไป?
สมมุติว่าฉันยังเป็นนักพัฒนาอยู่
ฉันทำงานให้คำปรึกษาด้านข้าง
เหตุผลที่ฉันลาออกจากงานนักพัฒนาส่วนใหญ่เป็นเพราะฉันต้องการ
ฉันอยากไปเที่ยวพักผ่อนบ้าง
ฉันใช้เวลาสองสามปีทำงานให้คนอื่นและทำงานในโครงการที่บางทีฉันอาจไม่ได้สนใจมากนัก
ฉันทำงานให้กับโครงการหรือธุรกิจที่หลงใหลของคนอื่น และหลังจากนั้นไม่นานสิ่งนั้นก็จะเก่า
หรืออย่างน้อยก็ทำให้ฉันพบว่าฉันหยุดเรียนรู้มาก
มันเป็นเพียงการทำซ้ำและทำสิ่งเดิมซ้ำแล้วซ้ำอีก
ดังนั้นฉันจึงตัดสินใจลาออกและคิดว่าจะทำอะไรต่อไป
และระหว่างทาง ฉันตัดสินใจบันทึกวิดีโอ ซึ่งเป็นหลักสูตรแรกของฉันในการเรียนรู้เรื่อง Mastery เพื่อให้ตัวเองยุ่งและทำบางสิ่งต่อไป
และ และ และ และช่วยผู้คนที่เป็นเหมือนฉันในที่ที่พวกเขาไม่มีภูมิหลังเกี่ยวกับ CSS และต้องการได้รับ ในการพัฒนาเว็บ แต่ไม่มีเส้นทางที่ชัดเจนสำหรับพวกเขาในการทำเช่นนั้น
ดังนั้นฉันจึงบันทึกหลักสูตรนั้นและเริ่มต้นขึ้น และทันใดนั้น มันก็กลายเป็นงานเต็มเวลาของฉัน และตอนนี้ ฉันจะยังคงกลับไปเป็นนักพัฒนาเต็มเวลา
100%
แต่ฉันสนุกกับการสอนมาก
ฉันยังคงเขียนโค้ดทุกวัน ฉันยังได้เรียนรู้ทุกวัน
และถ้ามีอะไร ฉันคิดว่าวิธีนี้ทำให้ฉันมีผลกระทบต่อชีวิตของผู้คนมากกว่าตอนที่ฉันทำงานในโครงการเดียว
นั่นเป็นเหตุผลที่ฉันลาออกจากงาน
และท้ายที่สุด มันคือการตัดสินใจที่ดีที่สุดครั้งหนึ่งที่ฉันเคยทำ
ฉันมีคำถามอื่นที่นี่ อะไรคือสิ่งที่ฉันเสียใจที่สุด?
ฉันรู้สึกเหมือนกำลังจะไปสัมภาษณ์ตอนนี้ ดังนั้นฉันจะให้คำตอบในการสัมภาษณ์แก่คุณ ในกรณีที่คุณเคยถูกถามเรื่องนี้ในการสัมภาษณ์
ความเสียใจที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของฉัน พูดตามตรง ไม่มีอะไรที่ฉันดีใจจริงๆ ที่ได้เรียนรู้การเขียนโค้ดเมื่อตอนอายุ
20 ไม่ใช่ตอนที่ฉันยังเด็ก เพราะตอนที่ฉันยังเด็ก ฉันสามารถเรียนรู้ทักษะต่างๆ
ได้
ฉันสามารถเรียนรู้เกี่ยวกับธุรกิจ เกี่ยวกับจิตวิทยา เกี่ยวกับการสื่อสารกับผู้อื่นและผู้คน
และทักษะเหล่านั้นช่วยให้ฉันได้งานแรกในฐานะนักพัฒนา แม้ว่าบางทีฉันอาจเริ่มเขียนโค้ดเมื่อมีชีวิตในภายหลัง
ไม่ใช่ว่าฉันไม่ได้ทำอะไรก่อนอายุยี่สิบ
ฉันได้เรียนรู้ทักษะต่างๆ
และสำหรับคนที่อาจจะคิดว่า ฉันแก่เกินไปที่จะเรียนรู้ที่จะเขียนโค้ดหรือไม่
หรือฉันอายุสามสิบแล้ว และมีคนอยู่ อย่างที่รู้ๆ กันในวัยรุ่นที่กำลังหัดเขียนโค้ดอยู่ตอนนี้
ไม่มีทางที่ฉันจะตามทัน
จำไว้ว่าคุณมักจะมีทักษะที่คนอื่นไม่มี
และเมื่อพูดถึงความเสียใจอย่างสุจริตไม่มีอะไร
ตราบใดที่คุณเรียนรู้ทุกวันและเรียนรู้สิ่งที่มีประโยชน์ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา
และตามจริงแล้ว ทุกๆ ความผิดพลาด ทุกๆ การตัดสินใจของคุณ จะนำคุณไปยังที่ที่คุณอยู่ตอนนี้
ซึ่งฟังดูอาจจะฟังดูไม่ค่อยดีนัก แต่มันเป็นเรื่องจริง ตรงไปตรงมา คุณจะไม่เสียใจเลยหากคุณกำลังเรียนรู้
, คุณจะไม่มีวันเสียใจในชีวิต
ไม่เป็นไร.
ใช่.
เป็นอย่างไรบ้าง?
ยักษ์ถามฉัน
อะไรที่ทำให้คุณรำคาญมากที่สุดเกี่ยวกับการเป็นนักพัฒนา
ฉันมักจะไม่โกรธเคือง
ฉันเป็นคนสบายๆ แต่สิ่งหนึ่งที่ฉันสังเกตเห็นคือเมื่อมีคนมากขึ้น
มีประสบการณ์มากขึ้นเรื่อยๆ
พวกเขามักจะแสดงความคิดเห็นที่หนักแน่น และทุกคนต้องการรู้สึกเหมือนเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่ม
และฉันคิดว่าเราเห็นบ่อยมากใน Twitter และ YouTube และคนเหล่านี้ทั้งหมดมีความคิดเห็นที่หนักแน่นจริงๆ
ที่รวมกลุ่มกับคนอื่นๆ ที่มีความเชื่อต่างกันในพวกเขา
ฉันคิดว่ามันง่ายมากในชุมชนนักพัฒนาที่จะมีสิ่งที่คุณคิด ทีม React ของฉันดีกว่าทีม
Angular หรือ TypeScript และการพิมพ์แบบคงที่เป็นวิธีที่จะไป
การพักผ่อนของเรานั้นตายไปแล้ว และให้ทุกคนใช้ GraphQL กัน
ฉันคิดว่าเมื่อคุณมีความคิดแบบนั้น มันยากมากจริงๆ ที่จะมีการอภิปรายและการตัดสินใจอย่างชาญฉลาดภายในโครงการ
เป็นเรื่องง่าย ง่ายมากสำหรับผู้ที่รู้สึกเหนือกว่าผู้อื่นและรู้สึกมั่นใจในความคิดเห็นของตน
ที่จะนำความคิดเห็นของตนไปใช้กับผู้อื่น โดยเฉพาะนักพัฒนารุ่นเยาว์ที่อ่อนไหวและมีประสบการณ์น้อย
ดังนั้นพวกเขาจึงเริ่มเชื่อนักพัฒนาอาวุโสเหล่านี้ว่าอาจมีความคิดเห็นที่หนักแน่นจริงๆ
และในทางกลับกัน ก็ทำให้เกิดกระแสนี้ขึ้นเรื่อยๆ ของผู้คนจำนวนมากขึ้นเรื่อยๆ ที่คิดว่าเป็นความคิดที่ดีที่จะมีความคิดเห็นที่หนักแน่นและโต้เถียงกับผู้อื่นและโต้เถียงกับผู้อื่นและบอกผู้คนว่าโค้ดของพวกเขาแย่มากและโค้ดของพวกเขาเป็นวิธีที่ถูกต้อง
.
ฉันคิดว่ามันค่อนข้างน่ารำคาญที่จะจัดการกับมัน เพราะฉันคิดว่ามันมีอิทธิพลต่อนักพัฒนารุ่นเยาว์มาก และฉันไม่คิดว่ามันเป็นทัศนคติที่ดีเมื่อต้องทำงานร่วมกับผู้อื่น
ฉันคิดว่าการเป็นผู้อาวุโส การเป็นผู้นำ การเป็นผู้นำโครงการ หมายความว่าคุณเป็นคนที่ไม่ทำให้คนอื่นผิดหวัง
แต่เป็นการยกคนอื่น
และนั่นก็น่ารำคาญนิดหน่อย เพราะฉันคิดว่าฉันเห็นว่ามันแพร่หลายนิดหน่อย โดยที่ทุกคนพยายามจะเสนอราคาให้สูงกว่ากันและเป็นนักพัฒนาที่ดีกว่าคนนี้และคนนี้
แทนที่จะเติบโตไปด้วยกันและเรียนรู้ไปด้วยกัน เนื่องจากมีงานนักพัฒนาเพียงพอสำหรับทุกคน คุณไม่จำเป็นต้องเอาชนะทุกคนเพื่อเป็นนักพัฒนาอันดับหนึ่ง
ดังนั้นความคิดนั้นจึงค่อนข้างน่ารำคาญสำหรับฉัน
แต่แล้วอีกครั้ง ฉันทำงานในโตรอนโตและซิลิคอนแวลลีย์ และฉันคิดว่าพื้นที่เหล่านั้นมีปรัชญาเฉพาะตัวที่แข็งแกร่งจริงๆ
ไม่เป็นไร.
นี่เป็นอีกคำถามหนึ่งของ D. ชม. คุณเรียนรู้และเป็นนักพัฒนาจากที่ไหนและอย่างไร?
ดังนั้น เมื่อฉันเริ่มเรียนรู้ที่จะเป็นนักพัฒนา ฉันอาจจะใช้เงินไป 20 ดอลลาร์
ฉันคิดว่าฉันซื้อหนังสือเกี่ยวกับ HTML และ CSS ส่วนที่เหลือออนไลน์ฟรี เพียงแค่ใช้แหล่งข้อมูลออนไลน์
ข้อแตกต่างเพียงอย่างเดียวคือเมื่อฉันเริ่มเรียนรู้มีแหล่งข้อมูลออนไลน์น้อยมาก
ฉันคิดว่าฉันใช้บล็อกโพสต์หนึ่งที่บอกให้ฉันใช้ Photoshop และ -- และเครื่องมือบางอย่างที่ฉันไม่ต้องการด้วยซ้ำ
แต่มันยากมากที่จะหาแหล่งข้อมูลออนไลน์เมื่อฉันเริ่มเรียนรู้
ดังนั้นฉันจึงพยายามคว้าทรัพยากรให้ได้มากที่สุดและสร้างหลักสูตรของตัวเอง แต่ตอนนี้มันไม่เหมือนตอนนี้
ฉันคิดว่าตอนนี้เรามีแหล่งข้อมูลออนไลน์มากมาย
ง่ายกว่ามากและมีเส้นทางที่ชัดเจนมากขึ้นในการเป็นนักพัฒนาเว็บ
เลยอิจฉานิดหน่อย แต่ก็ทำแบบเดียวกับที่นายน่าจะทำ คือ ดูคอร์สออนไลน์เยอะๆ
อ่านหนังสือเยอะๆ อ่านบทความเยอะๆ และที่สำคัญ สร้างตัวเอง โครงการและการเข้ารหัสให้มากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ว่าจะไม่มีอะไรดีไปกว่าการเขียนโค้ดจริงๆ
คุณสามารถดูวิดีโอได้ทั้งวัน แต่ถ้าคุณไม่ทำอะไรเลย ถ้าคุณไม่ผลิตอะไรเลย
นั่นไม่ใช่การดูการแข่งขันเทนนิสและพยายามจะเป็นนักเทนนิสที่ดีขึ้น
มันจะไม่เกิดขึ้น
เรามีเจมี่ที่ถามว่า วิธีที่ดีที่สุดในการฝึกฝนโค้ดคืออะไร?
ดีหรือไม่ดีที่เลียนแบบคนอื่น?
รหัสสำหรับฝึกอีกครั้งจะกลับไปที่จุดสุดท้ายของฉัน
วิธีที่ดีที่สุดในการฝึกเขียนโค้ดคือเขียนโค้ด
ยิ่งคุณเขียนโค้ดมากเท่าไหร่ ยิ่งฝึกฝนมากเท่าไหร่ก็ยิ่งดีเท่านั้น
แต่อย่าลืมว่าวิธีที่ดีที่สุดในการเขียนโค้ดคือการแก้ปัญหาของคุณเอง สร้างโครงการของคุณเอง
ที่จริงฉันไม่แนะนำให้ดูวิดีโอทั้งหมดของฉันและติดตามโดยไม่เขียนโค้ด เพราะคุณจะไม่สามารถทำสิ่งต่างๆ
ได้ด้วยตัวเอง
วิธีที่ดีที่สุดในการโค้ดคือการเขียนโค้ดโดยทำสิ่งของคุณเอง
คุณสามารถรับชมวิดีโอ 100 รายการเกี่ยวกับผู้คนที่เขียนโค้ดและทำตาม แต่ถ้าคุณไม่เข้าใจว่าทำไมเราถึงทำสิ่งต่าง
ๆ เมื่อคุณถูกปล่อยให้อยู่ในอุปกรณ์ของคุณเอง คุณจะไม่สามารถทำอะไรได้เลย
ดังนั้นวิธีที่ดีที่สุดในการเขียนโค้ดคือคิดถึงโครงการในวันนี้
คิดถึงงานที่คุณต้องทำซ้ำแล้วซ้ำเล่าในชีวิตของคุณและดูว่าคุณสามารถทำให้มันเป็นอัตโนมัติด้วยโค้ดได้หรือไม่
นั่นเป็นวิธีที่ดีที่สุดในการเรียนรู้ภาษาไทย
LIM ถามว่า Tech stack ที่คุณชื่นชอบคืออะไร?
กองเทคโนโลยีทดสอบที่ฉันชอบคือเทคโนโลยีที่ช่วยให้ฉันบรรลุเป้าหมายโดยเร็วที่สุด
นั่นเป็นสิ่งที่คลุมเครือมาก
ตอบ.
แต่ตามจริงแล้ว อะไรก็ตามที่ช่วยให้ฉันทำงานให้เสร็จเร็วและส่งมอบได้เร็วคือกองข้อความที่ฉันโปรดปราน
เพราะฉันมักจะทำงานคนเดียวหรือในทีมเล็กๆ
ฉันชอบสิ่งที่มีประสิทธิภาพมากกว่า
ตัวอย่างเช่น ฉันไม่ใช่แฟนตัวยงของ TypeScript เพราะแม้ว่าคุณจะได้รับความปลอดภัยในการพิมพ์และการพิมพ์แบบคงที่
แต่ก็มีโค้ดพิเศษมากมาย
เป็นเหตุผลเดียวกับที่ฉันเองไม่ใช่แฟนตัวยงของการเขียนโปรแกรม Java
ไม่ใช่เพราะมันไม่ใช่ภาษาที่ดี แต่เพราะกรณีการใช้งานส่วนตัวของฉัน ตอนนี้ฉันกำลังทำงานในบริษัทใหญ่ที่มีนักพัฒนาหลายพันคน
สมมติว่าเป็นสถาบันการเงิน
หากฉันกำลังสร้างโครงการส่วนตัว ฉันอยากจะใช้บางอย่างที่ง่ายและรวดเร็ว เช่น Python หรือ JavaScript
เพื่อเขียนโค้ดสองสามบรรทัดและบรรลุเป้าหมาย
ดังนั้นจึงไม่มีสแต็คเทคโนโลยีที่ชื่นชอบจริงๆ
เป็นสแต็กที่ช่วยให้ฉันบรรลุเป้าหมายได้เร็วที่สุด ซึ่งมักจะเป็นภาษาที่พิมพ์แบบไดนามิก
และโดยปกติคือภาษาที่ฉันคุ้นเคย
ฉันไม่จำเป็นต้องเรียนรู้สิ่งใหม่ จนกว่าฉันต้องเรียนรู้สิ่งใหม่
ไม่เป็นไร.
กฎเล็ก ๆ
ขวัญกำลังใจของจูเนียร์
จูเนียร์.
นั่นคือสิ่งที่มันเป็น
มีคำแนะนำในการหนีจากกุญแจมือสีทองและไปเป็นฟรีแลนซ์ไหม?
ฉันมีงานสบายๆ ที่ไม่ใช่นักพัฒนาซอฟต์แวร์ที่ Google และมันยากที่จะจินตนาการว่าจะลาออกเมื่อมีครอบครัวและจำนอง
แต่ฉันโหยหาอิสรภาพ
และหัวข้อของ freelancer นี้ก็เป็นอีกหัวข้อหนึ่งที่เกิดขึ้นหลายครั้ง
ดังนั้นให้ฉันจัดการกับมันตอนนี้
ฉันไปทำงานทางไกล
ฉันได้ทำงานเพื่อตัวเอง ซึ่งฉันรู้สึกโชคดี โชคดี และโชคดีมาก
แต่เมื่อพูดถึงงานฟรีแลนซ์ จริงๆ แล้ว ฉันต่อต้านการเป็นฟรีแลนซ์
แน่นอนว่าทุกสถานการณ์มีความแตกต่างกัน
แต่ให้ฉันอธิบายว่าทำไมฉันถึงคิดว่างานฟรีแลนซ์อาจไม่ใช่ตัวเลือกที่ดีที่สุดสำหรับพวกคุณส่วนใหญ่ ไม่ใช่ทุกคน แต่สำหรับพวกคุณส่วนใหญ่
คุณเห็นไหมว่าเมื่อพูดถึงงานฟรีแลนซ์ สมมติว่าคุณเพิ่งเริ่มเรียนรู้
คุณแค่กำลังเรียนรู้ที่จะเขียนโค้ด
หากคุณเข้าสู่งานฟรีแลนซ์โดยตรง คุณจะสูญเสียความสามารถในการทำงานร่วมกับผู้อื่น เรียนรู้จากผู้อื่น และจริงๆ
แล้วอยู่ในบริษัทและเข้าใจว่ากระบวนการของพวกเขาทำงานอย่างไร พวกเขาทำงานร่วมกับนักพัฒนาอย่างไร
คุณได้รับประสบการณ์มากมายจากการทำงานในโครงการร่วมกับผู้อื่น กับนักพัฒนาคนอื่นๆ
ทำงานร่วมกับทีมผู้บริหาร ทำงานร่วมกับผู้จัดการโครงการ Scrum Masters
นั่นเป็นประสบการณ์ที่มีค่าจริงๆ ที่ฉันแนะนำจริงๆ สำหรับคนที่เพิ่งเริ่มเขียนโค้ด
สมมติว่าคุณมีประสบการณ์สองสามปี คุณทำงานกับทีม คุณมีประสบการณ์นั้น
คุณควรไปเป็นฟรีแลนซ์หรือไม่?
ฉันคิดว่าคุณควรจะไปทำงานอิสระ
หากคุณมีความได้เปรียบชัดเจนหรือได้เปรียบเหนือผู้อื่น
ตัวอย่างเช่น คุณมีฐานลูกค้าอยู่แล้ว และคุณมีคนที่ไว้วางใจงานของคุณจริงๆ
หรือคุณมีทักษะเฉพาะตัว
ปัญหาของงานฟรีแลนซ์ในตอนนี้คือคุณกำลังต่อสู้กับนักแปลอิสระอื่นๆ หลายพันคน ซึ่งอาจเป็นไปได้หลายล้านคนเพื่อหางานทำ
ผู้คนจำนวนมากอาจไปสถานที่ต่างๆ เช่น Upwork หรือสถานที่ประเภทใดก็ตามที่คุณสามารถประมูลโครงการได้
สิ่งที่เกิดขึ้นในสถานการณ์เหล่านั้น ผู้คนก็แค่
ประมูลและเป็นการต่อสู้เพื่อลดราคาและลดราคา
แล้วจะเกิดอะไรขึ้น?
ในที่สุดคุณก็กลายเป็นลูกจ้างของสัญญาที่คุณอาจไม่ได้เรียกเก็บเงินเพียงพอ
ดังนั้นจึงเป็นเรื่องยากสำหรับคุณที่จะแข่งขันกับผู้ที่ลดราคาลงและลดราคาลงเรื่อยๆ
และคุณจะเห็นว่าถ้าคุณเป็นฟรีแลนซ์ นั่นคือสิ่งที่จะเกิดขึ้นเว้นแต่คุณจะมีฐานลูกค้าที่มั่นคง
เว้นแต่คุณจะมีความได้เปรียบที่ชัดเจนจริงๆ
บางทีคุณอาจมีทักษะอย่างมากในการออกแบบกราฟิก และคุณก็รู้ดีอยู่แล้ว ใช่ บางทีคุณอาจจะคิดเงินเพิ่มสำหรับมันก็ได้
แต่คนที่มักจะมองหา freelancer มักจะมองหาราคาที่ถูกที่สุด
และเมื่อคุณทำเช่นนั้น คุณจะหยุดประเมินค่าเวลาของคุณ
คุณเลิกเป็นทาสของผู้สร้างสัญญา
และคุณกำลังพยายามทำให้คนที่คุณพยายามทำให้สำเร็จและทำให้คนๆ นี้พอใจ เพื่อที่พวกเขาจะได้รีวิวดีๆ
สำหรับงานสัญญาครั้งต่อไป
ฉันคิดว่างานฟรีแลนซ์นั้นดี แต่ก็ยังมีปัญหามากมายที่มากับงาน
หากคุณต้องการเป็นฟรีแลนซ์หรืออาจจะเป็นเจ้านายของคุณเอง ฉันคิดว่ามีวิธีที่ดีกว่าสำหรับคุณในการดำเนินการ
ฉันคิดว่ามีวิธีที่ชาญฉลาดกว่าในการดำเนินการนี้ แทนที่จะแข่งขันกับผู้อื่นในด้านราคา
ดังนั้นฉันรู้ว่ามันไม่มีประโยชน์จริงๆ
เป็นเพียงความเห็นส่วนตัวของฉันเมื่อพูดถึงงานฟรีแลนซ์ แต่เป็นคำถามที่ฉันถูกถามบ่อยมาก
งานฟรีแลนซ์นั้นเกี่ยวข้องกับการที่คุณใช้เวลาอย่างมากในการค้นหาลูกค้า ทำงานให้กับลูกค้าเป็นอย่างมาก
และสุดท้ายแล้ว ทำไมไม่ลองทำงานในบริษัทที่มีลูกค้าอยู่แล้วเพื่อที่คุณจะได้มีประสบการณ์นั้นล่ะ?
คุณอาจคิดว่าคุณมีอิสระในการเป็นฟรีแลนซ์หรือเป็นงานของคุณเอง แต่คุณเป็นลูกจ้างของใครก็ตามที่เป็นผู้รับเหมาของคุณ
นั่นคือคำแนะนำของฉัน
ฉันรู้ว่ามันไม่ใช่เลย มีประโยชน์มาก
แต่อย่างที่ฉันพูดไปไม่ใช่สำหรับทุกคน
ฉันคิดว่ามีโอกาสที่ดีกว่าสำหรับคุณในการทำงานทางไกล
คุณสามารถทำงานให้กับบริษัทที่อยู่ห่างไกลได้
ขณะนี้มีเว็บไซต์จำนวนมากที่แสดงบริษัทที่จ้างพนักงานจากระยะไกล
ฉันคิดว่านั่นเป็นทางเลือกที่ดีสำหรับคุณมากกว่าการเป็นฟรีแลนซ์เพราะเหตุผลที่ฉันพูดถึงก่อนหน้านี้คือ
jtv แปดถามว่าเวลาอยู่กับครอบครัวเป็นอย่างไรและทำในสิ่งที่คุณชอบในตอนนี้ในฐานะผู้สอนและเมื่อก่อนเมื่อคุณทำงานให้กับบริษัท
คุณสนุกกับการทำงานมากขึ้นในตอนนี้หรือก่อนหน้านี้เมื่อคุณทำงานให้กับบริษัท?
ลงมือ.
ฉันรักสิ่งที่ฉันทำอยู่ตอนนี้
ฉันตื่นนอนทุกวันและคิดได้เพียงว่าคืองานและสิ่งที่ฉันจะสอนหรือวิดีโอที่ฉันจะบันทึกวิดีโอหรือความท้าทายในการเขียนโค้ดที่ฉันจะทำ
ฉันรู้สึกโชคดีมากที่ได้อยู่ในจุดหนึ่งในชีวิตที่ฉันรักและรักในสิ่งที่ฉันทำ
และฉันจะไม่แลกเปลี่ยนมันเพื่ออะไรในโลก
การเป็นนักพัฒนาซอฟต์แวร์นั้นยอดเยี่ยมมาก ทำงานเต็มเวลาให้กับบริษัท
ฉันชอบมันนะ รู้ยัง?
ฉันมีเพื่อนมากมาย
ฉันเข้ากันได้ดีกับเจ้านายของฉัน กับลูกค้าของฉัน
แต่มีอิสระที่จะทำงานในสิ่งที่ฉันต้องการทำในโครงการของฉัน แต่ที่สำคัญที่สุด การรู้ว่างานที่ฉันทำอาจส่งผลกระทบต่อโลกเพียงเล็กน้อย
ฉันคิดว่าเป็นความรู้สึกที่คุ้มค่าจริงๆ .
และฉันรู้สึกขอบคุณเป็นอย่างยิ่งที่ได้รู้ว่า ไม่ใช่ทุกคนที่จะรักหลักสูตรของฉัน แต่อย่างน้อยก็มีบางคนที่สนุกกับหลักสูตรของฉันและได้รับความช่วยเหลือเล็กน้อยในอาชีพการงานของพวกเขาผ่านหลักสูตรนี้
และนั่นเป็นความรู้สึกที่คุ้มค่าที่สุด
และบอกตามตรงว่า 2 ปีที่ผ่านมาตั้งแต่ฉันเริ่มสอนเป็นช่วงเวลาที่มีความสุขที่สุดในชีวิตของฉัน
และฉันรู้ว่าสิ่งนี้จะไม่คงอยู่ตลอดไป
ฉันรู้ว่าฉันจะไม่สอนตลอดไป แต่ฉันรู้สึกซาบซึ้งจริงๆ ในช่วงเวลานี้ที่มีโอกาสนี้ อย่างน้อยก็ในตอนนี้
ได้เลยนาย ลูซิเฟอร์ขอชีวิตที่ปลอดภัย มั่นคง และมั่นคงในการเป็นพนักงานที่มีทักษะ
ทำงานให้คนอื่น หรือฝันให้ใหญ่และเริ่มต้นธุรกิจด้วยตัวเองและเป็นเจ้านายของตัวเอง คุณแนะนำเส้นทางไหน?
สุจริตมันขึ้นอยู่กับจริงๆ
ฉันคิดว่าทุกคนต้องการงานในอุดมคติสำหรับตัวคุณเอง มีธุรกิจเป็นของตัวเอง ทำงานจากระยะไกล ใช้ชีวิตได้ทุกที่ที่คุณต้องการ
ฟังดูเซ็กซี่ แต่ก็ไม่ใช่สำหรับทุกคน
และรู้ไหม ก่อนที่ฉันจะเริ่มสอน ก่อนที่ฉันจะเป็นนักพัฒนา ฉันเริ่มธุรกิจมากมาย
ฉันวิ่ง เล่นเซิร์ฟ เล่นโยคะที่นิการากัว
ฉันทำทัวร์ผจญภัย
ฉันทำธุรกิจเกี่ยวกับการผจญภัย
ฉันพยายามทำสิ่งต่าง ๆ เหล่านี้ซึ่งในท้ายที่สุดก็ไม่ประสบความสำเร็จอย่างมาก
แต่มีความสนุกสนานมากมาย
และในขณะเดียวกัน ฉันมีเพื่อนที่กำลังเรียน MBA พวกเขากลายเป็นทนายความ
และคุณก็รู้ว่าตอนนี้พวกเขามีชีวิตที่ดีจริงๆ
พวกเขามีครอบครัว
พวกเขากำลัง.
สะดวกสบายมาก
และจริงๆ แล้วมีความได้เปรียบเมื่อคุณเริ่มทำงานที่บริษัทแห่งหนึ่ง และคุณเห็นผู้คนออกจากบริษัทนั้น
คนส่วนใหญ่คิดว่า โอ้ ฉันควรจะออกไปด้วย
แต่คุณยังสามารถมองว่ามันเป็นโอกาสสำหรับคนอื่นที่จากไป
ตอนนี้คุณเข้าใกล้ขั้นบันไดขององค์กรหรือบริษัทแล้ว
เลยคิดว่าไม่ใช่ดีกว่าที่อื่น
มันขึ้นอยู่กับว่าทำไมคุณถึงชอบไลฟ์สไตล์ที่คุณชอบ
คุณต้องการมีชีวิตที่มั่นคงและสบายมากขึ้นเพื่อให้แน่ใจว่าคุณสามารถเลี้ยงดูครอบครัวของคุณได้หรือไม่?
หรือคุณอยู่ในขั้นตอนของชีวิตที่คุณอาจเสี่ยงมากขึ้น และคุณโอเคกับการขึ้นสูง
ขึ้นสูง ขึ้นสูง และดาวน์สูงที่อาจได้ผล
อาจจะไม่ถึงที่สุด แต่ฉันคิดว่าทุกวันถ้าคุณกำลังทำงานเพื่อให้ชีวิตในอุดมคติของคุณมีหน้าตาเป็นอย่างไร
คุณก็จะไปถึงที่นั่นในที่สุด
แต่อย่าหวังว่าจะไปถึงที่นั่นในชั่วข้ามคืน
คุณรู้ไหม มันเป็นงานหนัก
ไม่มีอะไรได้มาง่ายๆ
ไม่มีวิธีแก้ปัญหาที่ง่าย
ดังนั้นสิ่งที่คุณทำได้คือทำงานเพื่อบรรลุเป้าหมายนั้น เรียนรู้ทุกวันและปรับปรุงทุกวัน
และในที่สุดคุณก็จะไปถึงที่นั่น
แต่มันสำคัญจริงๆ
สิ่งที่ดีที่สุดที่คุณสามารถทำได้คือการวางแผนสำหรับตัวคุณเองและจดสิ่งที่คุณให้ความสำคัญ
และจากค่านิยมเหล่านั้นและสิ่งที่ทำให้คุณมีความสุข ให้ตัดสินใจว่าคุณต้องการใช้เส้นทางประเภทใด
ฉันมีปรัชญาทั้งหมดสำหรับคุณ
เอาล่ะ กลับมาที่การเขียนโค้ดกันบ้าง
จัสติน ดับเบิลยู ลินน์.
จัสตินถามว่าคุณตัดสินใจเรียนรู้อะไรต่อไปในภูมิทัศน์ที่เปลี่ยนแปลงตลอดเวลาจาก Redux
GraphQL React Angular View SSR มีอะไรให้เรียนรู้มากมาย ใช้เวลาน้อย
ดังนั้นฉันเดาว่าคุณตัดสินใจว่าจะเรียนรู้อย่างไรและคุณเรียนรู้อย่างไรและให้เวลากับมันอย่างไร?
ฉันคิดว่านี่เป็นสิ่งที่ฉันค่อนข้างดีหรือฉันคิดว่าฉันเก่ง และนั่นเป็นเพราะเมื่อฉันเริ่มเรียนรู้วิธีเขียนโค้ด
ฉันรู้ว่าตอนนี้ฉันกลายเป็นอะไรไปแล้ว เก่งมากในการเลือกเฉพาะสิ่งที่ถูกต้องเพื่อเรียนรู้
และมีหลักการ Pareto ที่มีชื่อเสียงซึ่งกล่าวว่า 20% มักจะคิดเป็น 80% ของมูลค่า
แล้วอะไรคือ 20% ที่จะให้คุณค่า 80% แก่คุณเมื่อเรียนรู้
และอย่างที่รู้ๆ กัน เช่น GraphQL เป็นต้น ซึ่งเป็นที่นิยมอย่างมาก
หลายคนจึงอยากเรียนรู้มัน
แต่สุดท้ายแล้ว มีคนกี่คนที่ใช้ GraphQL ในการผลิตจริง?
มีกี่คนที่สร้างบางสิ่งด้วย GraphQL ที่สร้างมูลค่าได้จริง
ฉันชอบที่จะดูเทคโนโลยีและดูว่ามีอะไรมาแรงและกำลังเป็นที่นิยม แต่ไม่จำเป็นต้องเจาะลึกลงไปในเทคโนโลยีเหล่านั้นจนกว่าจะมีความจำเป็นที่ชัดเจนว่าฉันต้องเรียนรู้มัน
ตัวอย่างเช่น
วิว. js ใช่ ฉันรู้จัก Vue บ้าง js แต่ฉันจะไม่เรียกตัวเองว่าผู้เชี่ยวชาญเพราะฉันไม่ต้องใช้
Vue
ฉันสามารถใช้ React หรือฉันสามารถใช้ Angular
ดังนั้นการเลือกในสิ่งที่เรียนรู้แทนที่จะพยายามเรียนรู้ทุกอย่างจะเป็นกลยุทธ์ระยะยาวที่ดีกว่าตลอดอาชีพการงานของคุณ
เพราะการเรียนรู้ไม่เคยหยุดนิ่ง และยิ่งคุณเรียนรู้มากเท่าไหร่ คุณยิ่งเริ่มตระหนักว่าไม่เกี่ยวกับไวยากรณ์ ไม่เกี่ยวกับการเรียนรู้ไลบรารี
ไม่เกี่ยวกับการอ่านเอกสารตั้งแต่ต้นจนจบ
มันเกี่ยวกับการเข้าใจหลักการที่สูงขึ้น
ทำไมเครื่องมือนี้จึงถูกสร้างขึ้น?
ทำไมเราถึงทำในสิ่งที่เป็นอยู่?
มันแก้ปัญหาอะไร?
ความสามารถในการเข้าใจสิ่งเหล่านั้นและอภิปรายสิ่งเหล่านั้นจะมีความสำคัญจริงๆ เพราะในท้ายที่สุด
พื้นฐานคือสิ่งที่สำคัญ ไม่ใช่ไวยากรณ์
หากคุณเรียนรู้พื้นฐาน หากคุณเรียนรู้ที่จะคิดเหมือนนักพัฒนา คิดเกี่ยวกับระบบและวิธีที่สิ่งต่าง
ๆ สื่อสารกัน นั่นมีค่ามากกว่าการเรียนรู้ React API ใหม่ล่าสุด
ฉันหมายความว่า นั่นยังคงมีความสำคัญ แต่อย่างที่คุณเห็น ฉันเลือกมากในสิ่งที่เรียนรู้ และไม่ใช่
ฉันไม่ได้พยายามเรียนรู้สิบภาษาในเวลาเดียวกัน
ถ้าฉันอยากเรียนรู้อะไรซักอย่าง ฉันก็อาจจะใช้เวลาหนึ่งปีเพื่อทำสิ่งที่ดีมากจริงๆ
แล้วก้าวไปสู่สิ่งต่อไป
การจู้จี้จุกจิกจริงๆ ราวกับว่าคุณกำลังออกเดทกับเทคโนโลยีใหม่ ๆ และทำให้แน่ใจว่าเทคโนโลยีนั้นถูกต้องคือทางที่จะไป
โอ้และด้วยที่กล่าวว่าคุณต้องสนุกกับสิ่งที่คุณทำ
หากคุณไม่สนุกกับการเรียน มันคงเป็นเรื่องยากมาก
นั่นเป็นเพียงบางสิ่งที่ต้องเกิดขึ้นสำหรับตัวคุณเองและสามารถสนุกกับกระบวนการเรียนรู้ได้ เพราะนั่นจะเป็นสินทรัพย์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของคุณ
ถ้าคุณสนุกกับการเรียน คุณจะได้เรียนรู้มากขึ้น
Adrian ถาม คุณวางแผนที่จะทำหลักสูตรต่อไปนานแค่ไหน?
เพราะสิ่งนี้จะไม่คงอยู่ตลอดไปใช่ไหม
สุจริตฉันไม่แน่ใจว่าฉัน
เกือบสองปีแล้วที่ฉันทำแบบนี้
ฉันไม่คิดว่าจะทำสิ่งนี้เพื่อ
ตลอดชีวิต.
มีเพียงมากเท่านั้นที่ฉันสามารถสอนได้
ฉันจะทำต่อไปจนกว่าฉันจะหยุดสนุกกับมัน
ตอนนี้ฉันสนุกกับกระบวนการนี้มาก
ฉันได้รับรางวัลมากมายจากการได้ยินความคิดเห็นของคุณ และคุณพอใจกับหลักสูตรมากเพียงใด
นั่นจึงเป็นแรงผลักดันให้ฉันสร้างสรรค์ผลงานมากขึ้น แต่ในที่สุด ฉันก็ต้องหยุด
ฉันไม่สามารถสร้างหลักสูตรต่อไปได้
พวกเขาใช้เวลาและความพยายามอย่างมาก
ดังนั้นฉันหวังว่าฉันจะสามารถดำเนินต่อไปอีกสองสามปี
แต่วันหนึ่งอาจจะเกษียณและใช้เวลาอยู่กับครอบครัวหรือย้ายไปทำอย่างอื่น
แต่สำหรับตอนนี้ไม่ต้องกังวล
ฉันจะไม่ไปไหน
บอลลูนถามว่า คุณเล่นเครื่องดนตรีอะไรไหม?
เลขที่
ฉันเป็นคนที่มีความสามารถทางดนตรีน้อยที่สุดและมีพรสวรรค์ทางศิลปะที่คุณเคยเอาชนะ
ฉันเรียนเปียโน เรียนกีตาร์ เมื่อฉันยังเป็นเด็ก
และฉัน.
ฉันสิ้นหวัง
ขอบคุณพระเจ้าที่มีการเข้ารหัสและขอบคุณพระเจ้าที่กีฬามีอยู่
เพราะถ้าฉันต้องทำสิ่งใดในงานศิลปะ ฉันคงทำไม่ดีนัก Garrison ถาม
มันจะเป็นแรงบันดาลใจจริงๆสำหรับพวกเราทุกคนที่เป็น
คุณอยากทำอะไรกับอีก 10 ปีข้างหน้าในชีวิตของคุณ?
ธุรกิจการเข้ารหัสดูเหมือนว่าเขาอายุเท่าฉัน
เลยถามว่าอีก 10 ปีข้างหน้าชีวิตจะเป็นอย่างไร?
อีกสิบปีข้างหน้าในชีวิตของฉันจะมีวิวัฒนาการการเรียนรู้ทุกวันที่ฉันต้องการ ไม่ว่าจะเป็นการเขียนโค้ดหรือเรื่องต่างๆ
ฉันจะมีงานอดิเรกหลายอย่างที่ฉันอยากจะปรับปรุง ฉันชอบเล่นกระดานโต้คลื่น
ฉันจึงอยากเป็นนักท่องที่เก่งขึ้น
และมีหลายอย่างที่ฉันอยากจะปรับปรุงจริงๆ
จริงๆ แล้ว ทุกๆ วันเป้าหมายของฉันคือการเรียนรู้
ฉันหวังว่าจะมีครอบครัวในตอนนั้นและมีบ้านและสนุกกับชีวิต
และหวังว่าในอีก 10 ปีข้างหน้า ฉันจะเกษียณอายุแล้ว สามารถใช้เวลากับลูกชายหรือลูกสาวได้ทุกวัน
และใช้ชีวิตอย่างมีความสุข
แต่จริงๆ แล้ว สิ่งที่ฉันทำอยู่ตอนนี้ไม่ได้แตกต่างไปจากที่ฉันหวังจะทำในสิบปีต่อจากนี้มากนักเพราะฉันมีความสุขมากกับชีวิตในตอนนี้
และฉันจะไม่เปลี่ยนแปลงอะไรจริงๆ
Dorian ถามอีกครั้งว่า คุณคิดว่าการแข่งขันทั้งหมดที่คุณทำ โยคะ และการออกกำลังกาย ช่วยให้คุณมีความชัดเจนในจิตใจ
และช่วยให้อาชีพของคุณเป็นนักพัฒนาเมื่อสิ่งต่างๆ ยากขึ้นหรือไม่
ใช่เรื่องสนุกจริงๆ
ฉันยังเป็นครูสอนโยคะอยู่ด้านข้างและฉันทำ
ฉันทำการผจญภัยมากมายเช่นกัน
และทั้งสองอย่างที่ฉันคิดว่าช่วยจริงๆ ในการเป็นนักพัฒนาและจัดการกับสถานการณ์ต่างๆ
ในที่ทำงาน
ฉันคิดว่าสำหรับการแข่งรถแบบผจญภัย มันทำให้คุณอยู่ในสถานการณ์ที่ไม่สบายใจอย่างยิ่งที่คุณต้องเอาชีวิตรอด
และด้วยโยคะ เห็นได้ชัดว่าจิตใจของคุณยังคงนิ่ง โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับการทำสมาธิเช่นกัน
ฉันคิดว่าสิ่งเหล่านี้มีความสำคัญอย่างยิ่ง โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเทียบกับการเข้ารหัส
เมื่อคุณจ้องที่หน้าจอและทุกอย่างมักจะดำเนินไปอย่างรวดเร็ว และมันง่ายมากที่จะหลงทางในหัวของคุณ
ฉันคิดว่าการสร้างสมดุลระหว่างการเขียนโค้ดกับสิ่งที่ตรงกันข้ามโดยสิ้นเชิง เช่น
โยคะหรือการทำสมาธิ อีกครั้ง เพื่อไม่ให้เป็นพวกฮิปปี้ที่นี่ แต่คุณรู้ไหม ฉันคิดว่าการทำสิ่งต่าง ๆ เป็นสิ่งสำคัญ และการเคลื่อนไหวร่างกาย
การมีจิตใจที่เข้มแข็งเป็นของคุณ เรือและนี่คือร่างกายของคุณและคุณควรดูแลมัน
และจะปรับปรุงคุณในฐานะนักพัฒนาและในฐานะผู้เขียนโค้ดเท่านั้น
ดังนั้น 100% คิดว่า คุณก็รู้ แม้ว่าสำหรับบางคน การทำสมาธิอาจดูงี่เง่า แต่สำหรับบางคนพวกเขาไม่ชอบออกกำลังกาย
ทุกคนมีสิ่งที่แตกต่างกัน
แต่ฉันคิดว่าการทำอย่างอื่นที่ไม่ใช่การเข้ารหัสนั้นสำคัญมากสำหรับความสมดุลนั้น
และเพื่อไม่ให้ตัวเองเผาตัวเอง เผาซิมตัวเอง ยา ถามเกี่ยวกับการสัมภาษณ์และข้อเท็จจริงที่ว่าเขากังวลจริงๆ
เกี่ยวกับการสัมภาษณ์และเขาไม่รู้เพียงพอ
และตามจริงแล้ว จำสิ่งนี้ไว้เพราะว่านี่เป็นสิ่งที่ฉันได้ยินจากผู้คนมากมาย
ทุกคนเป็นเพียงเด็กที่ติดอยู่ในร่างของผู้ใหญ่
ไม่มีมนุษย์คนใดรู้ทุกสิ่งอย่างสมบูรณ์
และเป็นไปได้มากว่าคนที่นั่งตรงข้ามคุณที่กำลังถามคำถามคุณในการสัมภาษณ์
ไม่รู้ทุกอย่าง มีความไม่มั่นคงของตัวเอง มีพื้นที่ของตัวเองที่พวกเขาไม่ใช่ผู้เชี่ยวชาญ
ดังนั้นการไปสัมภาษณ์โดยรู้ว่าบุคคลนี้ไม่ใช่พระเจ้า ไม่ใช่คนที่ฉลาดที่สุดที่คุณจะได้พบ
พวกเขามีข้อบกพร่องและปัญหาของพวกเขา
และถ้าคุณเริ่มตระหนักว่าไม่มีนักพัฒนาที่สมบูรณ์แบบ โค้ดที่สมบูรณ์แบบ
และทุกคนพยายามแสร้งทำเป็นว่าตนฉลาด
ทุกคนพยายามแกล้งทำเป็นว่าเป็นผู้ใหญ่
จำไว้นะ ทุกคนเป็นแค่เด็กที่ติดอยู่ในร่างของผู้ใหญ่
คุณเริ่มตระหนักว่าทั้งหมดนี้
โลกทั้งใบที่เราอาศัยอยู่ ทั้งระบบที่เราอยู่นี้เป็นเพียงเกม เช่นเดียวกับผู้เขียนโค้ดของคุณ เช่นเดียวกับที่คุณเป็นโปรแกรมเมอร์และคุณกำลังพยายามสร้างระบบ
นี่เป็นเพียงระบบที่คุณต้องเรียนรู้ที่จะปรับตัวและพยายามเอาชนะหรือปรับปรุง
ดังนั้นให้ตัวเองอยู่ในสถานการณ์ของพวกเขา
พวกเขาต้องการรู้สึกสำคัญ
พวกเขาต้องการรู้สึกเหมือนกำลังทำงานได้ดี
ดังนั้นบางทีการถามคำถามระหว่างการสัมภาษณ์ บางทีการชมเชยในสิ่งที่พวกเขาทำ ถึงแม้ว่าพวกเขาจะเป็นคนที่ถูกสัมภาษณ์ก็ตาม
จะทำให้รู้สึกดีขึ้น
นั่นอาจจะทำให้พวกเขาถามคำถามคุณดีขึ้นหรือง่ายขึ้น
อีกครั้งคิดว่ามันเป็นระบบ
คิดว่ามันเป็นเกมและตระหนักว่าไม่มีอะไร
ไม่มีอะไรที่จริงจังและสำคัญมาก
ทุกอย่างเป็นเพียงเกมที่คุณสามารถเล่นได้และคุณสามารถปรับปรุงได้
และถ้าคุณเริ่มมองว่าการสัมภาษณ์ชีวิตเป็นเกม ฉันคิดว่ามันจะสนุกขึ้นมาก และมันยังขจัดความไม่มั่นคงเหล่านั้นออกไปด้วย
ฉันไม่รู้ว่าคำตอบนั้นช่วยได้ไหม แต่เป็นการแทนเจนต์ตรงนั้น แต่หวังว่าจะช่วยได้นิดหน่อย
ไม่เป็นไร.
คำถามสุดท้าย เนื่องจากวิดีโอนี้ยาวไปหน่อย
ชาร์ลส์ แมนสันถามว่า อะไรเป็นวันที่ยากลำบากสำหรับคุณในตอนนี้?
หลักสูตรของคุณดีมาก ดูเหมือนว่าคุณจะเป็นวิธีที่ดีต่อสุขภาพในการใช้ชีวิตในแบบสปอร์ตของคุณ
ทั้งหมดนี้จะต้องคุ้มค่ากับหลักสูตรเกี่ยวกับการสร้างสมดุลให้กับชีวิตและวิธีที่คุณทำสิ่งต่างๆ ในขณะที่คุณเขียนโค้ด
ฉันเดาว่าฉันคงพูดไปแล้วเกี่ยวกับเรื่องนี้ แต่ชีวิตประจำวันของฉันมักจะเกี่ยวข้องกับการดื่มกาแฟตอนเช้า
อ่านบทความ และทำงานตามสายงานอุตสาหกรรม เรียนรู้นิดหน่อย
ฉันชอบ Morning for Learning มาก จากนั้นฉันก็มักจะบันทึกหรือวางแผนการบันทึกหรือแก้ไขวิดีโอในตอนบ่าย
จากนั้นประมาณ 14.00 น. ฉันมักจะออกไปวิ่ง ออกกำลังกาย พยายามออกไปข้างนอกและจ้องที่หน้าจอและกระฉับกระเฉง
แล้วฉันก็กลับมา
ฉันมักจะดูอีเมล ตอบคำถาม ขัดแย้ง และพูดคุยกับนักเรียนคนอื่นๆ
และโดยปกติภายใน 5:00 น. ฉันทำเสร็จแล้ว
ฉันไม่ได้ทำงานอะไร
ฉันหยุดทุกสิ่งที่ฉันทำเพราะฉันรู้หลังจาก 5 โมงเย็น สำหรับฉันโดยส่วนตัวแล้ว ฉันไม่มีประสิทธิภาพ
ดังนั้นฉันมักจะใช้เวลาอยู่กับครอบครัว กับแฟนสาว หรือทำกิจกรรมทางสังคม หรืออาจจะไปเล่นเทนนิส
ไปเล่นฟุตบอล ไปเดินป่าเพื่อพักผ่อน
และฉันมักจะเข้านอนเวลา 10.00 น.
ไม่ค่อยน่าตื่นเต้นเท่าไหร่
ฉันไม่ชอบไปบาร์หรือคลับอีกต่อไป
ฉันเป็นวิญญาณเก่า
และเมื่อเวลา 10.00 น. ฉันพร้อมเข้านอนและพร้อมสำหรับวันถัดไป
เป็นวันที่น่ารักและน่าเบื่อมาก
ไม่มีอะไรน่าตื่นเต้นเกินไป
แต่มันคือสิ่งที่ฉันชอบ
เอาล่ะ นี่คือวิดีโอ AMA
อีกครั้งฉันอยากจะขอบคุณ
ฉันไม่อยากจะเชื่อเลยว่ามีนักเรียน 100,000 คนที่เรียนหลักสูตรของฉัน
และถ้าเป็นเพียงแค่ฉันจริงๆ ฉันจะไม่ไปถึงนักเรียน 100,000 คน
พวกคุณทุกคนที่พูดคุยกับคนอื่น ๆ แนะนำหลักสูตรของฉันที่ช่วยให้ฉันไปถึงที่ที่ฉันอยู่จริงๆ
และฉันไม่สามารถแสดงความรู้สึกขอบคุณสำหรับทุกสิ่งที่คุณได้ทำ ที่คุณให้การสนับสนุน
และฉันหวังว่าจะยังคงสร้างความประทับใจให้กับคุณต่อไปและช่วยให้คุณมีเส้นทางการเรียนรู้ต่อไป
และใช่ ฉันรู้สึกขอบคุณจริงๆ
ขอบคุณ