Hey, hala buralarda takılıyorsun.
Bu çok iyi.
Sizi konuşarak sıkmak istemedim ama evet, bu videoda nihayet biraz python
kodu yazacağız.
Vay anasını.
Tanrı'ya şükür.
Bunun sonsuza dek süreceğini sanmıştım.
Pekala, ilk programımız ne yapacak?
Peki, çok çok basit bir fonksiyon oluşturalım.
Ve muhtemelen her programcının yapmayı öğrendiği ilk şey kendi ismimizi yazdırmaktır.
Yani burada, replikanızı kurduğunuzda veya hatırladığınızda, gırtlak sesini de kullanabilirsiniz.
Sadece baskı yazacağız.
Ve sonra burada bize bazı bilgiler verdiğini görüyorsunuz.
Ama tek yapmak istediğimiz bir parantez açmak, bir alıntı yapmak.
Yani burada çift tırnak veya tek tırnak yapabilir ve sadece adınızı yazabilirsiniz.
Ve eğer Çalıştır'a tıklarsak.
Sağ tarafta.
Az önce ilk Python programımızı yazdık.
Çok heyecan verici.
Ama burada ne oluyor?
Her şeye bir göz atalım.
Öncelikle, benimkinin neden karanlık, sizinkinin neden açık renk olduğunu merak ediyorsanız.
Çünkü ayarlara gittiğimde temamı açık ya da koyu olarak ayarlıyorum.
Ben karanlık versiyonu tercih ediyorum, ancak bazı ayarlarınızı değiştirebilirsiniz.
Bu web sitesinde videoyu izlediğiniz zamana bağlı olarak isterseniz yazı tipi boyutunu değiştirebilirsiniz, görünüm
farklı olabilir, ancak ayarların çoğu aynı olmalıdır.
Python uzantısı olan bir ana nokta pi'ye sahip olduğumuzu görüyoruz.
Nokta pie veya pie içeren herhangi bir dosya bir python dosyasıdır.
Yani burada birinci satırda yazdığımız şey, bu durumda Andre Nagoya'yı ya da sizin durumunuzda kendi adınızı yazdıran
bir programdır.
Ve bunu bu dosyaya yazdık.
Şimdi, gereken her şeyi sarın.
Bu dosya zaten bu yorumlayıcıya sahiptir.
Bizim için bu kod parçasını çalıştırır, ana pi'nin bu kaynak kodunu yorumlayıcıya verir ve sağ tarafımızda
çalıştırır.
Buraya bakarsanız, Python sürüm 3 kullandığımızı görürsünüz. 6. 1, ve aşağıda Andre'nin basılmış olduğunu
görüyoruz.
Bu harika.
İşte kodumuz çalışıyor.
Bu diyagramı hatırlayın.
Yaptığımız tek şey, baskı yazdığımız ana pi'ye sahip olmak.
Andre Nagoya.
Dalganın bizim için zaten sağladığı tercümana verdik.
Bu yorumlayıcı kodumuzu alır, onu bytecode'a dönüştürür.
Ve burada Andre Nagy diyeceksin.
Ve sonra sağ tarafta gördüğümüz C Python VM'sinde çalıştırır.
Ve sonunda adımızı yazdırır çünkü makineye şunu söyler: Hey, bu metnin yazdırılmasını istiyoruz.
İşte burada gördüğümüz şey bu.
Bu C Python sanal makinesi, aslında bu kodu çalıştırıyor ve bu makineye diyor ki, Hey, bunu yazdırmanı
istiyorum.
Tamam.
Ama bu pek heyecan verici değil.
Demek istediğim, ilk programımız için bu programı biraz daha dinamik hale getirelim.
Sadece isim basmaktan daha etkileyici bir şey yapmak istiyoruz.
Bu yüzden size Python'da yapabileceğimiz başka bir şey öğreteceğim ve buna input deniyor.
Şimdi burada, giriş diyebilirim.
Şu dalgalanmayı görüyor musun?
Aslında bana bazı bilgiler veriyor, oh, bende bu var.
Buraya ve buradaki girdiye tıklayabilirsiniz.
Peki, ne yapabiliriz?
Bu girdi bir kullanıcıdan bilgi isteyecek ve eğer üzerine gelirsem bana nasıl bilgi verdiğini görebilirsiniz.
Ancak girdi bize sadece bilgiyi yakalamak için bir yol sunar.
Diyelim ki adın ne?
Ve eğer bu kodu çalıştırırsam.
Python kodumuzun çalıştığını görüyoruz ve bana buradaki imleçle adımın ne olduğunu soruyor, böylece buraya gerçekten
bir şey yazabilir miyim?
Andre diyebilirim.
Ve eğer enter'a basarsam.
Al bakalım.
Ben sadece.
Kendi adımı yazdım.
O kadar da heyecan verici bir şey değil, değil mi?
Ancak bu noktada kod ilginç hale geliyor çünkü bu bilgileri bilgisayarımızda saklayabiliyoruz.
Yani yine, bunlar temel Python bölümümüzde ayrıntılı olarak ele alacağımız şeyler.
Ancak ilk kodumuzu yazmak için bunu belleğe atayalım.
Yani, diyelim ki bu ad, adınız nedir sorusunun girdisi neyse ona eşittir?
Ve sonunda sadece yazdırabiliriz.
İsim.
Unutmayın, yorumlayıcı bu ilk satırı alacaktır.
"Adın ne?" diye soracak.
Bir şeyler yazacağım.
Bu tür bilgiler bir isme atanacaktır.
Ve son olarak isim yazdırıyoruz.
Unutmayın, bir yorumlayıcı satır satır alır, kodu bayt koduna dönüştürür ve son olarak çalıştırır.
O zaman bunu bir deneyelim.
Çalıştır'a tıklayacağım.
Tamam.
Adın ne senin?
Benim adım Andre.
Bunu gördün mü?
Adımı yazdım ve enter'a bastım.
Sonra da çıktısını aldım.
Andre.
Son ayaklar için, selamlaşalım.
Bu yüzden baskı diyeceğiz.
Merhaba.
Ve sonra artı isim.
Şimdi, söz dizimi hakkında endişelenmeyin.
Üstünden geçeceğiz.
Ancak tek yaptığımız merhaba demek ve ardından bunun sonuna ismimizi eklemek.
Bakalım bunu çalıştırıp "Adın ne?" diye sorarsam ne olacak?
Benim adım Andre ve Enter'a bastım.
Anladım.
Merhaba, Andre.
Ama boşluk yok.
Biraz boşluk bırakalım.
Vur.
Tekrar koş.
Dördüncü kez.
Benim adım Andre ve "Merhaba Andre" diyor.
İşte, ilk Python programımız.
İlk programımız olduğu için çok heyecan verici değil.
Burada sadece adımları öğreniyoruz.
Ama umarım bu konuların bazılarını önceden ele aldığımız için, bu sadece saf bir sihir değildir.
Doğru.
Bunun kaynak kodu olduğunu anlıyorsunuz.
Bu, kodumuzu satır satır çalıştıran ve ardından bu durumda programımızı yürüten bir yorumlayıcıya verdiğimiz
Ana Pi'dir.
Ah, adın ne program?
Ne kadar havalı değil mi?
Bu sadece bir başlangıç.
Burada gittikçe daha da gelişeceğiz.
Bakalım bununla oynayabilecek misiniz?
Python hakkında henüz çok fazla şey bilmiyoruz, ancak umarım bu sizi heyecanlandırır çünkü çok
daha fazla kodlama geliyor.
Bir sonrakinde görüşürüz.
Güle güle.