Hé, je bent nog steeds aan het rondhangen.
Dat is goed, ik heb je niet verveeld met al mijn praten, maar ja, in deze video
gaan we eindelijk wat python-code schrijven.
Heilige mol.
Godzijdank.
Ik dacht dat dat voor altijd zou duren.
Oke.
Dus wat gaat ons eerste programma doen?
Laten we een heel, heel eenvoudige functie maken en waarschijnlijk het eerste dat een programmeur leert om
onze eigen naam af te drukken.
Dus hier, als je je Reppel eenmaal hebt ingesteld of onthoudt, kun je ook glottal IO gebruiken.
We gaan gewoon schrijven, printen.
En dan zie je hier dat het ons wat informatie geeft, maar we willen alleen een citaat
van Brackett schrijven.
U kunt hier dus dubbele aanhalingstekens doen of een enkele aanhalingsteken en typ gewoon uw naam.
En als we een klik hebben, Ron.
Aan de rechterkant hebben we zojuist ons allereerste Python-programma gereden, erg spannend, maar wat gebeurt hier?
Nou, laten we eens naar alles kijken.
Allereerst, als je in de war bent waarom mijn ding donker is en het jouwe misschien licht, komt dat omdat als
ik naar instellingen ga, ik mijn thema op licht of op donker heb gezet.
Mijn voorkeur gaat uit naar de donkere versie.
Maar u kunt enkele van uw instellingen wijzigen.
U kunt de lettergrootte desgewenst wijzigen, op basis van wanneer u de video bekijkt, deze website, de vergrendeling kan
anders zijn, maar de meeste instellingen moeten hetzelfde zijn.
We zien dat we een hoofdpunt pi hebben, wat de python-extensie is, elk bestand met een punt pi of PI is
een python-bestand.
Dus wat we zojuist hier op regel één hebben geschreven, is.
Een programma dat in dit geval Andre Nagui of in jouw geval je eigen naam afdrukt, en we hebben het
nu naar dit bestand uitgevoerd, Reppel, dat dit bestand nodig is, heeft deze interpreter al.
Voor ons voert het dit stuk code uit, geeft deze broncode of is mogelijk niet van toepassing op de tolk en voert het
hier aan onze rechterkant uit.
Als je hier kijkt, gebruiken we Python-versie drie punt zes punt één.
En beneden zien we dat we Andre Nagui hebben laten drukken.
Dat is geweldig.
Dus dit is onze code die wordt uitgevoerd.
Onthoud dit diagram, alles wat we hebben gedaan is dat we onze belangrijkste DCPI hebben waar we Andre Nagui schreven, we gaven
het aan de tolk die de Reppel al voor ons levert.
Die interpreter neemt onze code, zet het om in bytecode.
En hier, ik zal Andre Nagui zeggen, en dan voert het het uit in de C Python VM, die aan de rechterkant was die
we zagen, en het drukt uiteindelijk onze naam af omdat het de machine vertelt, hé, we willen dat die tekst wordt afgedrukt
.
Dus dat is wat we hier zien.
Dit is de virtuele C Python-machine die in wezen deze code uitvoert en deze machine vertelt, hey, ik wil dat
je dit afdrukt.
Oké, maar dit is een heel opwindende, ik bedoel, laten we dit programma een beetje dynamischer maken voor ons
eerste programma, we willen iets indrukwekkenders doen dan alleen de naam afdrukken.
Dus ik ga je nog iets leren wat we in Python kunnen doen, en dat heet invoer.
Nu, hierbinnen, kan ik input zeggen, en je ziet dat dat rapport me eigenlijk wat informatie geeft door te zeggen dat
ik dit heb, je kunt gewoon hier klikken en deze input hier.
Wat kunnen we doen, deze invoer zal een gebruiker vragen, en als ik erover zweef, kun je zien hoe
het me wat informatie geeft, maar invoer geeft ons gewoon een manier om informatie vast te leggen.
Dus laten we zeggen, wat is uw naam?
En als ik deze code uitvoer.
We zien dat we onze Python-code aan het draaien hebben en het vraagt me wat mijn naam is met deze cursor hier, dus ik kan
hier echt iets typen, kan ik zeggen.
André.
En als ik op enter druk, nou, daar ga je, ik heb net.
Mijn eigen naam ingetypt, niet zo spannend, toch, maar dit is waar code interessant wordt omdat we deze
informatie op onze computer kunnen opslaan.
Dus nogmaals, dit zijn dingen die we in detail gaan bespreken in onze Basics Python-sectie, maar om
onze eerste code te schrijven, laten we deze aan het geheugen toewijzen.
Dat wil zeggen, laten we zeggen dat de naam gelijk is aan wat de invoer is van wat is uw naam?
En dan kunnen we eindelijk printen.
De naam.
Dus onthoud dat de tolk deze eerste regel zal nemen.
Het gaat vragen, wat is je naam?
Ik ga iets typen, dat soort informatie wordt toegewezen aan een naam.
En dan drukken we eindelijk de naam af.
Onthoud dat een interpreter de code van Line-by-line Convert naar bytecode brengt en deze uiteindelijk uitvoert.
Dus laten we dit eens proberen.
Ik ga op uitvoeren klikken.
Oké, wat is je naam?
Mijn naam is André.
Zie je dat?
Ik typte mijn naam in en drukte op Enter, en toen drukte hij Andre af.
Dus voor de laatste prestatie, laten we groeten, dus we gaan printen.
Hallo.
En dan plus naam.
Maak je geen zorgen over de syntaxis, we gaan het bespreken, maar het enige wat we
doen is hallo zeggen en dan onze naam toevoegen aan het einde hiervan.
Dus laten we eens kijken wat er gebeurt als ik dit doe en zeg, hoe heet je?
Mijn naam is Andre en ik druk op Enter.
Ik krijg hallo, Andre, maar geen spaties, dus laten we nog een spatie toevoegen.
Voor de vierde keer, mijn naam is Andre en zeg, Hallo, Andre.
Daar is hij dan, ons eerste Python-programma.
Nu, het is niet erg spannend omdat het ons eerste programma is, we leren hier alleen de stappen.
Maar ik hoop, omdat we een aantal van deze onderwerpen van tevoren hebben behandeld, dat dit niet alleen pure magie is.
Rechts.
U begrijpt dat dit de broncode is.
Dit is de belangrijkste DCPI die we aan een tolk geven die onze code regel voor regel uitvoert en vervolgens ons programma
uitvoert, in dit geval, wat is uw naam programma?
Hoe cool is dat?
Dit is nog maar het begin waar we hier steeds geavanceerder van gaan worden, kijken of hij hiermee kan spelen, we weten
nog niet zoveel over Python, maar ik hoop dat dit je enthousiast maakt want, nou ja, er is
er komt nog veel meer codering bij.
Ik zie wel in de volgende.
Tot ziens.