‫ตกลง.
‫ตอนนี้คุณทำเสร็จแล้วกับบทการเขียนโปรแกรมเชิงวัตถุและคุณได้เห็นวิธีการสร้างคลาสซึ่งคุณสามารถสร้างวัตถุได้
‫คลาสเหล่านี้สามารถมีคุณสมบัติ มีเมธอด มีสมาชิกหลายประเภท
‫สองสิ่งนั้นคืออะไร?
‫ตัวอย่างเช่น พวกเขาเป็นสมาชิกและอีกหลายวิธีในการใช้คอนสตรัคเตอร์ คอนสตรัคเตอร์ และสิ่งดีๆ
‫ทั้งหมด
‫ดังนั้น ณ จุดนี้อาจดูเหมือนล้นหลามหรือไม่จำเป็นเล็กน้อยเพราะคุณอาจพูดว่า โอเค ทำไมฉันถึงต้องการโปรแกรมเชิงวัตถุด้วย
‫เนื่องจากโปรแกรมทั้งหมดของฉันมีขนาดเล็กมาก ไม่จำเป็นต้องเขียนโค้ดที่ซับซ้อนทั้งหมดนี้
‫และนั่นก็เป็นความจริงทั้งหมด
‫ดังนั้นเมื่อคุณกำลังเขียนโปรแกรมขนาดเล็กขั้นพื้นฐาน คุณไม่จำเป็นต้องมีอ็อบเจ็กต์
‫แต่เมื่อคุณกำลังเขียนบางสิ่งที่ซับซ้อนมากขึ้น นั่นคือที่ที่วัตถุเข้ามาและนั่นคือจุดที่พลังของวัตถุส่องประกายจริงๆ
‫ดังนั้น เราจะสร้างโปรแกรมที่ซับซ้อนมากขึ้นตลอดหลักสูตร และมันจะสมเหตุสมผลมากขึ้นในภายหลัง
‫แต่สำหรับตอนนี้เพียงแค่แขวนอยู่ในนั้น
‫ไม่ต้องห่วง.
‫ทุกอย่างจะสมเหตุสมผลเมื่อคุณไปถึงขั้นต่อไปของประสบการณ์การเขียนโปรแกรมของคุณ
‫สำหรับตอนนี้ เราจะไปยังบทต่อไปที่เราจะพิจารณาอาร์เรย์
‫ดังนั้นชุดของอ็อบเจ็กต์หรือชุดของตัวแปรทั้งหมดรวมกันอยู่ที่จุดเดียว และนั่นคือสิ่งที่อาร์เรย์หรือรายการเป็น
‫มาต่อกันที่บทต่อไปกันเลย