‫เมื่อคุณสร้างเมธอดที่ไม่มีค่าส่งคืนได้ถูกต้องแล้ว เราจะมาดูค่าที่ส่งคืนและจะมีจำนวนเต็มเป็นต้น
‫ไปข้างหน้าและสร้างวิธีการ
‫โมฆะคงที่สาธารณะและโมฆะเป็นคำที่ไม่ถูกต้องเนื่องจากเราไม่ต้องการใช้ค่าส่งคืนที่ว่างเปล่า เราต้องการใช้ค่าส่งคืนของประเภทจำนวนเต็ม
‫เป็นต้น
‫และฉันจะเรียกเมธอดนั้นว่า edX และฉันจะส่งต่อพารามิเตอร์
‫พาราเมตรหนึ่งกับพารามิเตอร์สอง
‫โดยตัวมันเองจะไม่ทำงานเพราะพารามิเตอร์เหล่านั้นจำเป็นต้องมีประเภทเช่นกัน
‫ดังนั้นพวกเขาจึงจำเป็นต้องรู้ว่าเป็นข้อมูลประเภทใด
‫และในกรณีนี้ ฉันจะใช้จำนวนเต็มสองตัว และฉันต้องการคืนค่าผลลัพธ์ของพารามิเตอร์ 1 บวก พารามิเตอร์
‫2 และฉันจะเรียกมันว่า ตัวเลข 1 เพราะมันจะเป็นตัวเลขและตัวเลขสอง
‫เพื่อให้อ่านง่ายขึ้นและเข้าใจสิ่งที่เกิดขึ้นได้ง่ายขึ้น
‫พวกมันคือพารามิเตอร์ ใช่ แต่เป็นตัวเลข
‫และนั่นทำให้เข้าใจได้ง่ายขึ้นว่าวิธีนี้จะเพิ่มจำนวนหนึ่งและสอง
‫ไม่เป็นไร.
‫มันจะคืนค่าจำนวนเต็ม
‫และตอนนี้เรายังคงได้รับข้อผิดพลาดที่นี่
‫และมันบอกว่าโปรแกรม โปรแกรม dot add คือชั้นเรียนของเรา
‫นั่นคือวิธีการ
‫ไม่ใช่ทุกเส้นทางของรหัสที่คืนค่า
‫นั่นหมายความว่าเราจำเป็นต้องมีคำสั่ง return ในทุก ๆ เส้นทางที่เรามี
‫และจนถึงขณะนี้ เรามีทางเดียวเท่านั้น และเราจะไปรู้จักเส้นทางอื่นในภายหลัง
‫ตัวอย่างเช่น หากเรามีคำสั่ง if else ซึ่งหากเงื่อนไขหนึ่งเป็นจริง เราต้องการส่งคืน
‫X และหากเงื่อนไขอื่นเป็นจริง เราต้องการคืนค่า Y เป็นต้น
‫ในกรณีนี้ เราแค่ต้องการคืนสิ่งเดียวเท่านั้น, และนั่นจะเป็นจำนวนหนึ่ง บวก เลขสอง.
‫ดังนั้นวิธีนี้ควรเพิ่มค่าทั้งสองอย่างง่ายๆ
‫และถ้าฉันเรียกเมธอดนั้นว่า add และในนี้ สมมุติว่าฉันบวกอาร์กิวเมนต์เป็น 15 กับ 31 แล้วโปรแกรมตรงนี้จะบวกเลขสองตัวนั้นเข้าด้วยกันและให้ผลรวมกับเรา
‫ดังนั้นหากคุณเรียกใช้งานนั้น จะไม่มีอะไรเกิดขึ้นหรือพรอมต์คำสั่งเปิดขึ้นอย่างรวดเร็วจริง ๆ หรือคอนโซลแล้วออกเพราะไม่มีอะไรต้องทำอย่างอื่น
‫มันคำนวณแล้ว เราไม่ถือ
‫เราไม่ได้บอกว่า มาเถอะ เราอยากเห็นอะไร
‫ดังนั้นถ้าเราต้องการเห็นบางสิ่งบางอย่าง มีสองวิธี
‫ไม่ว่าฉันจะสร้างตัวแปรที่จะเป็นผลและฉันจะเก็บผลลัพธ์ของผลตอบแทนที่เพิ่มของเราไว้ในตัวแปรนี้
‫ตอนนี้ ขั้นตอนต่อไปคือเพียงแค่พิมพ์สิ่งนั้นลงบนคอนโซลของเรา
‫ผมจะเขียนผลลัพธ์เป็นบรรทัด และผมจะอ่านทั้งหมด
‫ถ้าฉันทำอย่างนั้น ฉันจะเห็นผลลัพธ์เป็น 46 และนั่นก็เยี่ยมมาก
‫แต่มีอีกวิธีหนึ่งที่ฉันจะทำให้ง่ายยิ่งขึ้นไปอีก
‫ผมจึงไม่ต้องการทั้งเส้นตรงนี้
‫ฉันสามารถพูดง่ายๆ ได้ว่า เพิ่ม 15 บวก 31 และฉันสามารถกำจัดโค้ดทั้งหมดนี้ได้ เพราะสิ่งที่จะทำคือมันจะเขียนผลลัพธ์หรือค่าที่ส่งคืนของการเรียกใช้เมธอดนี้
‫ดังนั้นคุณสามารถใช้วิธีการเป็นอาร์กิวเมนต์ได้เพราะว่าตามจริงแล้วเราใช้อาร์กิวเมนต์อยู่ตลอดเวลา
‫เมื่อใดก็ตามที่เราใช้วิธีการบรรทัดที่ถูกต้อง เราใช้อาร์กิวเมนต์เพราะสิ่งที่เราเขียนในที่นี้
‫ข้อความของฉัน นั่นเป็นอาร์กิวเมนต์
‫เป็นอาร์กิวเมนต์ของสตริงประเภท
‫และตอนนี้ถ้าฉันบอกว่า ADD นี่ก็เป็นข้อโต้แย้งเช่นกัน
‫เป็นอาร์กิวเมนต์ซึ่งเป็นการกลับมาของวิธีการ ADD ของฉัน ซึ่งเป็นประเภทจำนวนเต็ม
‫นี่ตรงนี้ก็แทน 46
‫และสิ่งที่ฉันสามารถทำได้เช่นกัน ฉันสามารถเรียกเมธอด ADD ของฉัน และฉันสามารถเรียกเมธอด
‫add ของฉันภายในเมธอด ADD เพื่อที่ฉันจะได้บวกหนึ่งบวกสองแล้วบวกสามและสี่ และนั่นก็ยังใช้ได้อยู่ดี
‫ดังนั้นสิ่งนี้จึงดูสับสนเล็กน้อย แต่ไม่ต้องกังวล
‫นั่นไม่ใช่สิ่งที่คุณจะทำ
‫ฉันแค่อยากจะแสดงให้คุณเห็นว่าเมธอดที่คืนค่าบางอย่างมีค่าเท่ากับ เมื่อคุณเรียกมัน
‫เท่ากับค่าที่ส่งคืนเอง
‫ในกรณีนี้ มันจะเป็น 3 บวก แล้วก็เป็นเจ็ด
‫ดังนั้นผลที่ได้จะเป็นสิบ
‫ดังนั้น ถ้าฉันเพิ่มคอนโซลนั้น บรรทัดขวานั้น และฉันรันโค้ด นั่นคือสิ่งที่ฉันได้รับ
‫ฉันได้สิบและ 46
‫ถูกต้องทั้งหมด
‫ดังนั้นฉันหวังว่าจะไม่ทำให้คุณสับสน
‫แต่สิ่งที่สำคัญคือคุณสามารถมีประเภทการส่งคืนได้ และคุณสามารถมีพารามิเตอร์ต่างๆ ได้หลายแบบ
‫ไม่เป็นไร.
‫ตอนนี้ โปรดไปข้างหน้าและสร้างวิธีการที่คูณค่าสองค่าเข้าด้วยกันและส่งกลับผลลัพธ์ของการคูณนั้น
‫ไม่เป็นไร.
‫ฉันหวังว่าคุณจะลอง
‫ตอนนี้ ไปข้างหน้าและสร้างวิธีการอื่น และควรคืนค่าจำนวนเต็มด้วย
‫คูณแล้วนั่นจะเป็น int นัมหนึ่งและ int นัมสอง
‫และมันต้องคืนบางอย่าง
‫และในกรณีนี้ จะส่งกลับจำนวนหนึ่งคูณด้วยจำนวนที่สอง
‫และนี่ถูกออกแบบมาสำหรับการคูณ
‫คุณก็แค่ใช้ดาวคูณ
‫เอาล่ะ เรามาเรียกวิธีนี้แทนดีกว่า
‫คูณ, สมมุติว่า 25 คูณ 25.
‫ดังนั้นควรเป็น 625
‫แล้วเราล่ะ 625
‫คุณจะเห็นว่าคุณสามารถใช้มันในการบวกคูณหารเช่นกัน
‫มาสร้างวิธีการแบ่งแบบคงที่กันเถอะ และตอนนี้ฉันจะใช้ double เพราะมันสามารถเป็นผลทศนิยมได้และฉันไม่อยากตัดมันทิ้งไป
‫ฉันต้องการที่จะแม่นยำที่สุดเท่าที่จะทำได้เมื่อฉันทำการแบ่ง
‫ฉันจะใช้ double ตรงนี้ และฉันจะเรียกมันว่า
‫การหาร และมันจะหารค่าสองค่าจากกัน หรือค่าหนึ่งผ่านอีกค่าหนึ่ง
‫และอันนี้ก็ต้องการแบบเช่นกัน
‫ในกรณีนี้ ผมใช้จำนวนเต็มสองตัว
‫มาดูกันว่าจะเกิดอะไรขึ้นเพราะฉันกลับมาเป็นสองเท่า
‫แต่สำหรับพารามิเตอร์ ฉันยังคงใช้สตริง
‫ลองหาร 25 ด้วย 13
‫และเราได้รับหนึ่ง
‫ทำไมเราถึงได้รับ?
‫มันแปลกมาก
‫5025 หารด้วย 13 ไม่ใช่หนึ่ง
‫จริงๆก็เกือบสอง
‫แต่ปัญหาอยู่ในจำนวนเต็มเหล่านั้นที่นี่
‫เรากำลังหารจำนวนเต็มด้วยจำนวนเต็ม และผลลัพธ์จะเป็นจำนวนเต็ม
‫แล้วสิ่งที่เราทำกลับเป็นสองเท่า
‫เจ้านี่ตรงนี้คือ 25 หารด้วย 13, ซึ่งก็คือ 1 9 แล้วคุณก็ตัดเก้าออก
‫มันคือ 1 0 และนั่นคือสิ่งที่เป็นผลตอบแทนสองเท่า
‫ดังนั้นมันก็แค่คืนค่าหนึ่ง
‫ถ้าเราใช้ double แทนตรงนี้, เราก็หารสองหารด้วย double, เราก็ได้
‫1 นี่ 9 หรือ 1 9 สอง สาม และอื่นๆ
‫ดังนั้นคุณต้องระวังให้มากกับประเภทของคุณ
‫ดังนั้นเมื่อใดก็ตามที่คุณใช้การหาร ให้ตรวจดูว่าผลลัพธ์คืออะไรที่คุณต้องการตัดสิ่งที่อยู่เบื้องหลังจุดลอยตัวและใช้จำนวนเต็มอย่างสมบูรณ์
‫แต่อย่างอื่นใช้ฟองที่ยอดเยี่ยม
‫นี่จะเป็นเพียงตัวอย่างบางส่วนเท่านั้น
‫แน่นอน คุณสามารถใช้ไม่เพียงแค่ใช้เลขจำนวนเต็มเท่านั้น คุณสามารถใช้สตริงได้ คุณสามารถคืนค่าสตริงได้
‫คุณสามารถคืนค่าได้ไม่เพียงแต่ประเภทข้อมูลพื้นฐานของเรา คุณยังสามารถคืนค่าออบเจ็กต์ทั้งหมด ออบเจ็กต์ที่สมบูรณ์ได้
‫และนั่นคือสิ่งที่เราจะกล่าวถึงในภายหลังเมื่อเราจัดการกับวัตถุ
‫ฉันจะบอกว่านั่นเป็นจุดเริ่มต้นที่ดีสำหรับวิธีการ
‫โปรดไปข้างหน้าและพยายามสร้างวิธีการบางอย่างของคุณเองและนั่นจะเป็นความท้าทายที่จะให้คำแนะนำแก่คุณ
‫ยอดเยี่ยม.
‫แล้วพบกันใหม่ในวิดีโอหน้า