‫ตอนนี้.
‫คุณรู้ทฤษฎีของวิธีการหรือไม่?
‫มาดูแง่มุมในทางปฏิบัติของวิธีการกัน
‫มาสร้างวิธีการกันเถอะ และเราเริ่มต้นด้วยตัวแก้ไขการเข้าถึง และฉันแค่จะใช้แบบสาธารณะ
‫จากนั้นฉันเพิ่มประเภทการส่งคืนซึ่งเป็นโมฆะแล้วจึงตั้งชื่อ
‫ในกรณีของฉัน ฉันจะเรียกว่าเขียนอะไรบางอย่าง
‫ดังนั้นวิธีนี้จะเขียนอะไรบางอย่าง
‫และอย่างแรกเลย ฉันเริ่มแบบนั้น
‫ฉันต้องการวงเล็บปีกกาและที่นี่ฉันแค่ต้องการใช้คอนโซลบรรทัดด้านขวา
‫ผมจะเขียนบางอย่างไว้บนคอนโซล
‫และนี่เป็นไปได้ว่าฉันถูกเรียกจากเมธอดที่ค่อนข้างง่าย แล้วก็คอนโซล แต่อ่านแล้วยังไม่มีอะไรแฟนซีเกินไป และไม่มีอะไรที่เรายังไม่ได้เห็นเลย
‫ยกเว้นว่าสิ่งนี้อยู่ภายในเมธอด
‫ดังนั้น ในการเรียกวิธีนี้และเรียกใช้ เราต้องเรียกมันภายในวิธีการหลัก
‫ดังนั้นวิธีนี้ที่นี่จึงเป็นวิธีการเอง และวิธีนี้ไม่เปิดเผยต่อสาธารณะ ดังนั้นจึงไม่มีตัวแก้ไขการเข้าถึง
‫ฉันสามารถกำจัดตัวแก้ไขการเข้าถึงนี้ได้ด้วยซ้ำ ดังนั้นฉันสามารถพูดเป็นโมฆะ เขียนอะไรบางอย่างได้ แต่เราจะพูดถึงตัวแก้ไขการเข้าถึงต่างๆ
‫ในภายหลัง
‫ดังนั้นอันนี้ไม่มีเมธอดหนึ่งหรือเมธอดหลักเพราะควรเรียกจากคลาสนี้เองเท่านั้น
‫จากนั้นเราก็มีโมฆะซึ่งหมายความว่าวิธีนี้จะไม่ส่งคืนอะไรเลย
‫จากนั้นชื่อก็ถูกเรียกว่า Main และเพราะว่ามันเป็นวิธีการหลักของเรา มันเป็นวิธีที่สำคัญจริงๆ
‫จากนั้นในวงเล็บ คุณจะมีอาร์เรย์ของสตริงที่เรียกว่า ARX และนั่นคือสิ่งที่เราจะพูดถึงในภายหลัง
‫เรายังไม่เห็นว่าอาร์เรย์คืออะไร แต่เราจะทำในภายหลังและคุณจะเห็นว่า ARG คืออะไรเช่นกัน
‫นี่คือวิธีการของเรา และนี่คือจุดเริ่มต้นของเรา ตามที่คุณได้อ่านในวิดีโอที่แล้วหรือเคยเห็นในวิดีโอที่แล้ว
‫ดังนั้นไม่ว่าเราจะวิ่งอย่างไร เราต้องเริ่มจากที่นี่
‫เรามาเริ่มกันและเรียกวิธีการเขียนของเรา
‫ตอนนี้เราได้รับข้อผิดพลาดที่นี่
‫เราไม่สามารถเรียกวิธีเขียนบางอย่างในวิธีหลักได้ง่ายๆ เนื่องจากวิธีการหลักของเราเป็นแบบคงที่
‫และนั่นเป็นสาเหตุที่วิธีการเขียนบางอย่างต้องเป็นแบบคงที่เช่นกัน
‫ดังนั้นฉันจึงเพิ่มคำคงที่ และอย่างที่คุณเห็น มันอยู่ระหว่างตัวแก้ไขการเข้าถึงและประเภทการส่งคืน
‫ไม่เป็นไร.
‫ดังนั้น.
‫ตัวแก้ไขแกน จากนั้นเป็นแบบคงที่ จากนั้นชนิดส่งคืน
‫แล้วชื่อของเมธอดหรือชื่อเมธอด
‫เอาล่ะ นั่นเป็นคำสั่ง
‫แล้วหลังจากนั้น ในวงเล็บ คุณมีพารามิเตอร์ 1 และพารามิเตอร์ 2 และต้องคั่นด้วยเครื่องหมายจุลภาค
‫ไม่เป็นไร.
‫นั่นคือโครงสร้างปกติ และนั่นคือสิ่งที่เรามีที่นี่
‫ดังนั้นเราจึงมีสาธารณะซึ่งเป็นตัวแก้ไขส่วนเกิน
‫เรามีสแตติกซึ่งใช้เนื่องจากวิธีหลักเป็นแบบสแตติก
‫และแบบคงที่ก็หมายความว่าวิธีนี้เป็นแบบคงที่และประกาศสมาชิกแบบคงที่ซึ่งเป็นของประเภทเองมากกว่าที่จะเป็นวัตถุเฉพาะ
‫นั่นเป็นสิ่งที่จะสมเหตุสมผลมากขึ้นทันทีที่เราไปถึงจุดที่เราใช้การเขียนโปรแกรมเชิงวัตถุ
‫ดังนั้น สำหรับตอนนี้ แค่รู้ว่าเมื่อใดก็ตามที่คุณต้องการเรียกใช้เมธอดภายในเมธอดแบบสแตติก คุณต้องทำให้เมธอดนั้นคงที่ด้วยเช่นกัน
‫ดังนั้น สำหรับตอนนี้ เนื่องจากเราไม่ได้ใช้การเขียนโปรแกรมเชิงวัตถุและทั้งหมด แนวคิดที่ใหญ่กว่านั้นค่อนข้างจะเข้าใจยาก
‫เอาไว้แค่นี้ก่อนละกัน
‫เนื่องจากจำเป็นต้องมีสแตติกที่นี่ เพราะเราต้องการเรียกมันจากวิธีสแตติกอื่น
‫ไม่เป็นไร.
‫และต่อมาถ้าเรามีหลายคลาส ไม่จำเป็นอีกต่อไป แล้วเราจะมาดูกันด้วยว่า
‫นี่คือผลลัพธ์ของเรา
‫ฉันถูกเรียกจากวิธีการ
‫อย่างที่คุณเห็น เราไม่ต้องเขียนมันในวิธีหลักของเรา
‫เราก็เขียนไว้ตรงนี้
‫ดังนั้น คุณสามารถสร้างวิธีการที่ยาวมากซึ่งทำสิ่งต่างๆ ได้มากมาย และจากนั้นคุณสามารถเรียกใช้มันในบรรทัดเดียวได้
‫นี่คือวิธีที่เราเรียกมัน และนั่นคือวิธีที่เราประกาศหรือสร้างมันขึ้นมา
‫และวิธีการมักจะทำสิ่งหนึ่ง
‫ในกรณีนี้ วิธีนี้มีไว้เพื่อเขียนบางอย่างเท่านั้น
‫ดังนั้นคุณไม่ควรสร้างวิธีการที่ทำ 20 สิ่งที่แตกต่างกันหรืออะไรแบบนั้น
‫ดีที่สุดถ้าคุณทำให้มันเรียบง่าย
‫ดังนั้นหากคุณต้องการมีวิธีที่ไม่ทำอย่างอื่น ให้สร้างวิธีการเพิ่มเติม
‫เลยใช้วิธีแยกกัน
‫เอาล่ะ เรามาสร้างวิธีการเพิ่มเติมที่ไม่ใช่แค่เขียนสิ่งที่เรามีที่นี่
‫แต่เขียนสิ่งที่เราอยากได้ด้วย
‫เป็นโมฆะสาธารณะดังนั้นเขียนบางอย่างที่เฉพาะเจาะจง
‫ตัวอย่างแรกของเรา มันเขียนอะไรก็ได้
‫อะไรก็ตามที่เขียนไว้ที่นี่
‫แต่ตอนนี้สิ่งที่ฉันต้องการมี ฉันต้องการประกาศสิ่งที่ฉันต้องการเขียนทุกครั้งที่ฉันเรียกวิธีนี้
‫ลองมาดูกันว่า
‫ฉันจะใช้ console right line และตอนนี้ฉันควรเขียนอะไรที่นี่
‫เลยไม่อยากเขียนอะไร
‫ฉันต้องการเขียนบางสิ่งที่เฉพาะเจาะจง
‫และนั่นคืออะไร คือสิ่งที่ฉันจะเพิ่มเป็นพารามิเตอร์
‫ที่นี่ฉันมีพารามิเตอร์หนึ่งและพารามิเตอร์สอง และในนี้ฉันต้องการมีพารามิเตอร์เพียงตัวเดียวซึ่งจะเป็นข้อความของประเภทสตริง
‫ดังนั้นข้อความของฉันจะเป็นพารามิเตอร์ และเมื่อใดก็ตามที่ฉันต้องการเรียกวิธีนี้ ฉันสามารถส่งต่อข้อความของฉันและจะพิมพ์ลงบนคอนโซล
‫ดังนั้นฉันจึงส่งข้อความของฉันที่นี่ และตอนนี้มันจะเขียนไปยังคอนโซล
‫มาสร้าง read กันด้วยหรือเรียก read method ที่นี่ด้วย เพื่อเขียนมันลงบนคอนโซล
‫และตอนนี้ ให้เรียกสิ่งนี้ว่าวิธีเขียนบางอย่าง
‫และถ้าเราเรียกมันแบบนั้น เราได้รับข้อผิดพลาด เพราะมันบอกว่าไม่มีอาร์กิวเมนต์ที่สอดคล้องกับพารามิเตอร์กำลังที่เป็นทางการที่ต้องการ
‫ข้อความของฉัน
‫นั่นหมายความว่าเราต้องให้การโต้แย้ง
‫ไม่เป็นไร.
‫ดังนั้น เมื่อคุณสร้างเมธอด นี่เรียกว่าพารามิเตอร์
‫แต่เมื่อคุณเรียกใช้เมธอด สิ่งที่คุณมอบให้คือการโต้แย้ง
‫ดังนั้นฉันจะมอบข้อโต้แย้ง
‫ฉันเป็นอาร์กิวเมนต์และถูกเรียกจากเมธอด
‫และที่นี่ อย่างที่คุณเห็น ฉันใช้เครื่องหมายอัศเจรีย์เช่นกัน เพราะนี่เป็นประเภทสตริง
‫ดังนั้นข้อความของฉันจึงเป็นประเภทสตริง ดังนั้นฉันต้องส่งสตริงที่นี่
‫ลองทำดูเช่นกัน
‫และคุณอาจสงสัยว่าฉันถูกเรียกจากวิธีการแสดง แต่ฉันเป็นอาร์กิวเมนต์ และฉันถูกเรียกจากวิธีการที่ไม่ได้เขียนลงบนคอนโซลของเรา
‫ทำไมถึงเป็นอย่างนั้น
‫ที่เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ใช่มั้ย?
‫เนื่องจากคอนโซลอ่านสิ่งที่เขียนโดยจุดนั้นและจะไม่อ่านสิ่งที่เขียนในภายหลัง
‫สิ่งที่เราทำได้คือกำจัดคอนโซลนั้นออกจากที่นี่ และเรียกมันมาที่นี่
‫ดังนั้น.
‫คอนโซลดอทอ่าน
‫และตอนนี้มาลองอีกครั้ง
‫และอย่างที่คุณเห็น ฉันถูกเรียกจากเมธอด และฉันเป็นอาร์กิวเมนต์อื่น และถูกเรียกจากเมธอด
‫ดังนั้นคุณจึงได้เห็นวิธีการใช้อาร์กิวเมนต์และพารามิเตอร์และสร้างวิธีการและใช้โมฆะ
‫และเราจะมาดูประเภทอื่นๆ กันด้วย
‫ในวิดีโอหน้า เราจะมาดูประเภทผลตอบแทนที่แตกต่างกัน
‫จากนั้นเราจะใช้พารามิเตอร์มากกว่าหนึ่งตัว